โรคเบาหวานเป็นโรคเรื้อรังที่เป็นปัญหาสาธารณสุขของประเทศไทย การควบคุมโรคเพื่อ ไม่ให้มีความรุนแรงหรือมีภาวะแทรกซ้อนขึนอยู่กับการดูแลสุขภาพของผู้ป่วยเบาหวานอย่าง ต่อเนื่องที่บ้านเป็นสำคัญ ผู้วิจัยจึงสนใจศึกษาปัญหาและความต้องการของผู้ป่วยเบาหวาน ในการดูแลสุขภาพที่บ้าน ในเขตกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยเบาหวานที่อาศัยในเขต กรุงเทพมหานคร จำนวน 400 ราย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นตาม แนวคิดแบบจำลองระบบของนิวแมน วิเคราะห์ข้อมูลหาความสัมพันธ์ของตัวแปรโดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์ สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และทดสอบค่าไคสแควร์ ผลการวิจัยพบว่า ผู้ป่วยเบาหวานส่วนใหญ่ควบคุมน้ำตาลในเลือดอยู่ในเกณฑ์พอใช้ถึงไม่ดี (82.26%) มีภาวะแทรกซ้อน (59.25%) และปัญหาในการดูแลสุขภาพที่บ้านมีความรุนแรงในระดับ ปานกลาง ((X)=49.08, SD=23.57) โดยมีปัญหาด้านจิตใจรุนแรงมากที่สุด และด้านจิตวิญญาณรุนแรง น้อยที่สุด เมื่อพิจารณาในรายละเอียดพบว่า ปัญหาด้านสรีระที่พบมากคือ ความไม่สุขสบายจาก อาการปวดมึนศีรษะบริเวณท้ายทอย เหนื่อยง่ายเวลาทำกิจกรรม ชาบริเวณปลายมือปลายเท้า และ มีความลำบากในการควบคุมการรับประทานอาหารหวาน ปัญหาด้านจิตใจคือ กลัวเกิดภาวะแทรกซ้อน กลัวช๊อค และวิตกกังวลเรื่องระดับน้ำตาลในเลือด รวมถึงไม่มีที่ปรึกษาเมื่อมีเรื่องไม่สบายใจ ปัญหาด้านสังคม-วัฒนธรรมพบ ไม่ได้รับบริการดูแลสุขภาพที่บ้าน และการเจ็บป่วยทำให้เพิ่ม ค่าใช้จ่ายในครอบครัว ปัญหาด้านพัฒนาการพบ ไม่สามารถทำงานได้ตามปกติ และปัญหาด้าน จิตวิญญาณพบ หมดกำลังใจ, เป็นปมด้อย และขาดสิ่งยึดเหนี่ยวทางด้านจิตใจ นอกจากนี้ยังพบว่า ปัจจัยพื้นฐาน ได้แก่ เพศ อายุ ระดับการศึกษา ระยะเวลาการเจ็บป่วย ระดับน้ำตาลในเลือด วิธีการรักษา ภาวะแทรกซ้อน และปัจจัยสิ่งแวดล้อม ได้แก่ รายได้ของครอบครัว สัมพันธภาพใน ครอบครัว สภาพแวดล้อมที่บ้าน และสถานที่รักษาโรค มีความสัมพันธ์กับปัญหาในการดูแลสุขภาพที่ บ้านอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนของความต้องการพบว่า ผู้ป่วยเบาหวานมีความ ต้องการในด้านสรีระมากที่สุด (67.00%) รองลงมาคือ ด้านจิตใจ (48.75%), สังคม-วัฒนธรรม (48.75%), พัฒนาการ (43.25%) และจิตวิญญาณ (19.00%) ตามลำดับ ข้อเสนอแนะสำหรับการพยาบาลผู้ป่วยเบาหวานต้องมีความต่อเนื่องตั้งแต่สถานบริการจนถึง บ้านด้วยระบบการส่งต่อที่มีประสิทธิภาพ โดยพยาบาลที่ปฏิบัติงานในสถานบริการและพยาบาลเยี่ยม บ้าน ต้องพัฒนาความสามารถในการประเมินปัญหาและความต้องการของผู้ป่วยเบาหวานได้อย่าง ครอบคลุมทุกด้าน ทั้งนี้ต้องคำนึงถึงปัจจัยพื้นฐาน และปัจจัยสิ่งแวดล้อม ซึ่งมีความสัมพันธ์กับการ เกิดปัญหา เพื่อให้ได้ข้อมูลที่ถูกต้อง แล้วจึงให้การพยาบาลและช่วยเหลือด้วยวิธีการต่างๆ ตาม ความเหมาะสมกับผู้ป่วยเบาหวานแต่ละราย