วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้เพื่อศึกษาศักยภาพในการทำให้เกิดฟันผุของนมสูตรต่อเนื่อง ที่มีจำหน่ายในเมืองไทย 4 ชนิด, นมมารดา และสารละลายน้ำตาลซูโครส 10 % ในห้องทดลอง และ เปรียบเทียบความลึกของรอยโรคฟันผุ โดยนำฟันตัดน้ำนมมนุษย์ที่ปราศจากรอยโรคฟันผุและรอยอุด ฟันจำนวน 90 ซี่ฝังลงในเบ้าอะครัยลิค เรซินและเคลือบส่วนของฟันทั้งหมดด้วยวานิชยกเว้น บริเวณช่องขนาด 3.14 ตารางมิลลิเมตรบนด้านใกล้ริมฝีปาก แบ่งฟันออกเป็น 6 กลุ่มๆละ 15 ซี่ ต่อสารละลายที่จะศึกษา 1 ชนิด ฟันแต่ละซี่จะถูกแช่ในสารละลายที่จะศึกษา 5 มิลลิลิตรและ สารแขวนลอยเชื้อสเตรปโตคอคคัส มิวแทนส์ จำนวน 1 มิลลิลิตร จากนั้นนำไปบ่มเพาะในตู้อบที่ อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียสซึ่งมีกาซคาร์บอนไดออกไซด์ 5 เปอร์เซนต์ ทำการเปลี่ยนสารละลาย ทั้งหมดทุกวัน ที่เวลา 3, 6 และ 9 สัปดาห์ตามลำดับทำการเลือกฟัน โดยการสุ่มออกมาจากในแต่ ละกลุ่มจำนวน 5 ซี่ เพื่อนำมาศึกษาการเปลี่ยนแปลงที่ผิวเคลือบฟันของฟันแต่ละซี่ด้วยตา เปล่า สำหรับฟันในกลุ่มทดลองที่ 6 สัปดาห์ จะถูกนำมาตัดตามยาวในแนวใกล้ริมฝีปากใกล้ลิ้น และขัดจนได้ความบางประมาณ 100 ไมครอน แล้วนำไปส่องตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์ชนิดโพลาไรซ์ และถ่ายภาพที่กำลังขยาย 50 เท่า จากนั้นนำไปเปรียบเทียบความลึกของรอยโรคฟันผุโดยวัดจาก ชั้นนอกสุดของผิวฟันเข้ามาที่จุดลึกที่สุดของรอยโรค 5 บริเวณในแต่ละรอยโรคและนำมาหาค่า เฉลี่ย ผลการศึกษาพบว่าสารละลายที่นำมาศึกษาทั้งหมดมีความสามารถในการทำให้เกิดฟันผุได้ใน ห้องทดลอง จากการทดสอบทางสถิติพบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างนมสูตรต่อเนื่องชนิด ต่างๆและนมมารดา โดยพบว่านมไอโซมิลสามารถทำให้เกิดรอยโรคฟันผุได้ลึกที่สุด (300.34(+,ฑ) 20.50 ไมครอน)และนมมารดาทำให้เกิดรอยโรคฟันผุได้ตื้นที่สุด(93.66(+,ฑ)11.62 ไมครอน)