วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ เป็นการวิจัยเอกสาร มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์การตีความ ในมหาสุบินชาดก เพื่อทราบปรากฎการณ์ที่เป็นปัญหาทางจริยธรรม และนำเสนอแนวทางการ แก้ปัญหาทางจริยธรรมในสังคมไทย ผลจากการวิจัยพบว่ามหาสุบินชาดก มีลักษณะต่างจากชาดกเรื่องอื่นๆ โดยเฉพาะประเด็น เรื่องการตีความแบบอุปมาอุปไมยข้ามกาลสมัย แสดงให้เห็นว่า ปรากฎการณ์ที่เป็นปัญหาทาง จริยธรรมเกี่ยวข้องทั้งในส่วนของบุคคล สังคม และสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ ซึ่งปัญหาทาง จริยธรรมดังกล่าวเกิดขึ้นในลักษณะเชื่อมโยงเป็นลูกโซ่ต่อเนื่องกันไป (ปฏิจจสมุปบาท) โดยมีต้นตอของปัญหาทั้งหมดอยู่ที่อกุศลมูลที่ฝังแน่นในจิตใจของมนุษย์ การวิเคราะห์โดยนำบริบทในสังคมร่วมสมัยมาพิจารณาด้วยนั้น ทำให้เห็นด้านที่เป็น ปัญหาต่างๆ ของสังคม ซึ่งปัญหาทั้งหมดมีรากฐานมาจากการขาดจริยธรรมและที่สำคัญยัง ทำให้เห็นถึงคุณค่าของการป้องกันและเตรียมการเพื่อแก้ปัญหาทางจริยธรรมที่จะเกิดใน อนาคตด้วย การแก้ปัญหาทางจริยธรรมในสังคมไทยตามการตีความในมหาสุบินชาดก มีนัยว่าต้อง พิจารณาถึงรายละเอียดของแต่ละปัญหาให้ชัดเจน แล้วนำมาสรุปโดยภาพรวม เพื่อให้เห็น ความเชื่อมโยงของปัญหาต่างๆ ทั้งนี้รากเหง้าของปัญหาอยู่ในจิตใจของมนุษย์คือ อกุศลมูล ฉะนั้น วิธีการแก้ปัญหานอกจากจะอาศัยความร่วมมือกันของคนทุกฝ่ายในสังคมแล้ว ทุกคน ในสังคมจะต้องปฏิบัติตามหลักจริยธรรมและทำหน้าที่ของตนให้สมบูรณ์ ผลการศึกษาครั้งนี้ ชี้ให้เห็นว่า มหาสุบินชาดกเสนอปัญหาทางจริยธรรมในสังคมไทย ร่วมสมัย และการแก้ปัญหาต้องมุ่งให้เกิดความสมดุลระหว่าง 3 ด้าน 1) ระหว่างมนุษย์กับ ตนเอง (กายกับจิต) 2) ระหว่างมนุษย์กับสังคม และ 3) ระหว่างมนุษย์กับสิ่งแวดล้อมทาง ธรรมชาติ