การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความคิดเห็นของหัวหน้าหน่วยงานฝึกอบรมและ เจ้าหน้าที่ฝึกอบรมเกี่ยวกับความสามารถพื้นฐานของเจ้าหน้าที่ฝึกอบรมที่พึงประสงค์ ความ สัมพันธ์ระหว่างความคิดเห็นของหัวหน้าหน่วยงานฝึกอบรมและเจ้าหน้าที่ฝึกอบรม รวมทั้ง เปรียบเทียบความคิดเห็นของหัวหน้าหน่วยงานฝึกอบรมเกี่ยวกับความสามารถพื้นฐานของ เจ้าหน้าที่ฝึกอบรมที่พึงประสงค์ ตามตัวแปรเพศ อายุ ระดับการศึกษาสูงสุด หน่วยงานที่สังกัด ประสบการณ์การทำงานด้านฝึกอบรม การได้รับการฝึกอบรมเพิ่มเติมเกี่ยวกับงานด้านฝึกอบรม การเข้าเป็นสมาชิกสมาคมที่มีกิจกรรมเกี่ยวกับงานด้านฝึกอบรม และทัศนคติต่องานด้านฝึกอบรม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ หัวหน้าหน่วยงานฝึกอบรมจำนวน 90 คน และ เจ้าหน้าที่ฝึกอบรมจำนวน 90 คนที่ปฏิบัติหน้าที่ในหน่วยงานฝึกอบรมสังกัดภาคราชการ รัฐวิสาหกิจ และเอกชน ในเขตกรุงเทพมหานคร การคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างใช้วิธีการสุ่ม ตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามมาตราส่วน ประเมินค่า 5 ระดับและคำถามปลายเปิด สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ค่าร้อยละ ตัวกลางเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่าหัวหน้าหน่วยงานฝึกอบรมและเจ้าหน้าที่ฝึกอบรมมีความคิดเห็นเกี่ยวกับ ความสามารถพื้นฐานของเจ้าหน้าที่ฝึกอบรมที่พึงประสงค์อยู่ในระดับปานกลาง โดยความคิดเห็น ของทั้งสองกลุ่มมีความสัมพันธ์กันในทิศทางเดียวกัน การเปรียบเทียบความคิดเห็นของหัวหน้า หน่วยงานฝึกอบรมตามตัวแปรที่ศึกษาพบว่า หัวหน้าหน่วยงานฝึกอบรมที่มีประสบการณ์ในการทำงาน ด้านฝึกอบรมตั้งแต่ 11 ปีขึ้นไป มีความคิดเห็นเชิงบวกมากกว่าหัวหน้าหน่วยงานฝึกอบรมที่มี ประสบการณ์ในการทำงานด้านฝึกอบรมต่ำกว่า 11 ปี มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ส่วนตัวแปร อื่นๆ ไม่มีผลต่อความคิดเห็นของหัวหน้าหน่วยงานฝึกอบรม จากผลการวิจัยครั้งนี้สามารถนำไปเป็นแนวทางในการสร้างหลักสูตรฝึกอบรมเจ้าหน้าที่ ฝึกอบรมให้มีความสามารถพื้นฐานตามที่กำหนดไว้ รวมทั้งเป็นแนวทางในการกำหนดคุณสมบัติด้าน ความสามารถพื้นฐานสำหรับคัดเลือกบุคลากรที่จะมาเป็นเจ้าหน้าที่ฝึกอบรมต่อไป