การศึกษาคุณสมบัติของแอนติเจนจากพยาธิใบไม้ตับ ~iFasciola gigantica~i โดยวิธี SDS-SAGE พบว่าแอนติเจนจากผิวมีโปรตีนองค์ประกอบที่มีน้ำหนักระหว่าง 116 ถึง น้อยกว่า 6 กิโลดาลตัน แอนติเจนที่สกัดจากพยาธิตัวเต็มวัยประกอบด้วยโปรตีนที่มีน้ำหนักตั้งแต่ 97 ถึงน้อยกว่า 6 กิโลดาลตันในขณะที่แอนติเจนจากสารคัดหลั่งประกอบด้วยโปรตีนที่ 27 กิโลดาลตัน แอนติเจนจากตัวอ่อนระยะเมตาเซอร์คาเรียประกอบไปด้วยโปรตีน องค์ประกอบที่มีน้ำหนักอยู่ระหว่าง 97 ถึงน้อยกว่า 14 กิโลดาลตัน ในการศึกษาครั้งนี้เซลล์ลูกผสมชื่อ 1C12-1 และ 1C12-2 ผลิตโมโนโคลนัลแอนติบอดี ชนิด IgM,K-light chain และเมื่อนำมาทดสอบความจำเพาะต่อแอนติเจนจากผิวและแอนติเจน จากตัวอ่อนระยะเมตาเซอร์คาเรียด้วยวิธี immunoelectrotransfer blot พบว่า โมโนโคลนัลแอนติบอดีดังกล่าวทำปฏิกิริยาอย่างจำเพาะที่น้ำหนัก 57 กิโลดาลตันกับแอลติเจน จากผิวและที่น้ำหนัก 57 และ 35 กิโลดาลตันของแอนติเจนจากตัวอ่อนระยะเมตาเซอร์คาเรีย นอกจากนี้เมื่อตรวจหาตำแหน่งแอนติเจนที่จำเพาะโดยวิธี immunoperoxidase โดยใช้ avidin-biotin และ immunotluorescence ปรากฏว่แอนติเจนดังกล่าวอยู่บนบริเวณชั้นผิว และกลุ่มเซลล์ภายในตัวเมตาเซอร์คาเรีย ในการศึกษาการติดเชื้อของหนูรวมทั้งปฏิกิริยาตอบสนองทางระบบภูมิคุ้มกันโดยตรวจ วัดระดับแอนติบอดีจำเพาะต่อแอนติเจนจากผิวด้วยวิธี Indirect ELISA พบว่า จำนวนพยาธิ ที่ตรวจพบในหนูแต่ละช่วงของการทดลองไม่สัมพันธ์กับปริมาณแอนติบอดีที่หนูสร้างขึ้น อย่างไรก็ตามเมื่อนำซีรั่มของหนูมาตรวจสอบด้วยวิธี immunoelectrotransfer blot ต่อแอนติเจนอื่น พบว่าการสร้างแอนติบอดีเพิ่มขึ้นตลอดระยะเวลา 50 วันของการทดลอง พัฒนาการของพยาธิใบไม้ตับ iFasciola giganticai แต่ละช่วงในหนูศึกษาโดยการ ย้อมดูอวัยวะภายในด้วยกล้องจุลทรรศน์พบว่าอวัยวะภายในเช่นอัณฑะและ caeca ของพยาธิ เริ่มมีการแตกแขนงและการเปลี่ยนแปลงของผิวภายนอกโดยใช้กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบ ส่องกราดพบว่าผิวภายนอกของพยาธิปกคลุมด้วยหนามแบบ single-pointed และ microvilli จำนวนมาก