การวิจัยชุดการสอนเชิงพัฒนา มีจุดประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เครื่องสายไทย ซอด้วง ซออู้ จะเข้ และขิม ในรายวิชาดนตรีไทยปฏิบัติตามความถนัด 1 (ศ.028) สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของชุดการสอน และ เพื่อศึกษาความคิดเห็นที่มีต่อชุดการสอนเครื่องสายไทย ซอด้วง ซออู้ จะเข้ และขิม ใน รายวิชาดนตรีไทยปฏิบัติตามความถนัด 1 (ศ.028) แบบศูนย์การเรียน กลุ่มประชากรที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ปีการศึกษา 2542 โรงเรียนราชินีบน ที่เลือกเรียนวิชาดนตรีไทยปฏิบัติตามความถนัด 1 (ศ.028) จำนวน 100 คน กลุ่มตัวอย่างได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง คือเลือกเฉพาะนักเรียนที่ไม่มีพื้นฐานด้าน ดนตรีไทยปฏิบัติมาก่อน จำนวน 41 คน ระยะเวลาที่ใช้ในการดำเนินการทดลองคือ 10 คาบ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่แบบทดสอบก่อนเรียน และหลังเรียน แบบประเมินผล ระหว่างเรียน คู่มือครู แบบสอบถามความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อชุดการสอนและวิธีการสอน แบบศูนย์การเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ การทดสอบค่าที (t-dependent test) ผลการวิจัยพบว่า ผลการทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ .01 ค่า t ที่คำนวณได้เท่ากับ 24.75 ชุดการสอนที่สร้างชุดมีประสิทธิภาพ 95.95/78.29 ซึ่งถือว่ามีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ที่กำหนด 80/80 เมื่อสิ้นสุดกระบวนการเรียน การสอน นักเรียนมีความคิดเห็นที่มีต่อชุดการสอนเครื่องสายไทย ซอด้วง ซออู้ จะเข้ และขิม โดยวิธีการสอนแบบศูนย์การเรียน โดยผลการวิเคราะห์ค่าเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 3.09-3.90 หมายถึงเห็นด้วยปานกลางถึงเห็นด้วยมาก