การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเครียดจากการปฏิบัติงานของนักจิตวิทยา สำนักอนามัย สังกัดกรุงเทพมหานคร จำนวน 32 คน ประกอบด้วย นักจิตวิทยาที่ปฏิบัติงาน ด้านสุขภาพจิตและโรคเอดส์ จำนวน 13 คน และนักจิตวิทยาที่ปฏิบัติงานด้านการป้องกัน และ บำบัดการติดยาเสพติด จำนวน 19 คน โดยเปรียบเทียบความแตกต่างของระดับความเครียดตาม กลุ่มอายุ ระยะเวลาการทำงาน และลักษณะงานที่ทำ เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัย เรียบเรียงขึ้นเอง และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยคอมพิวเตอร์โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS/PC+ นักจิตวิทยาส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 96.9) มีอายุน้อยกว่า 35 ปี (ร้อยละ 53.1) สถานภาพสมรสไม่มีคู่สมรส (ร้อยละ 62.5) จบการศึกษาระดับปริญญาตรี (ร้อยละ 68.8) จบจาก สาขาวิชาจิตวิทยาคลินิก ร้อยละ 43.8 มีระยะเวลาการทำงาน น้อยกว่า 11 ปี (ร้อยละ 56.3) ทำงานด้านการป้องกันและบำบัดการติดยาเสพติด (ร้อยละ 59.4) ผลการวิจัย พบว่า นักจิตวิทยาที่ศึกษาทั้งหมดโดยรวมมีความเครียดจากการปฏิบัติงานอยู่ ในระดับปานกลาง ตัวแปรด้านอายุ ระยะเวลาการทำงาน ลักษณะงานที่ทำของนักจิตวิทยา สถานภาพ สมรส ระดับการศึกษา และสาขาวิชาที่ศึกษาของนักจิตวิทยา ไม่มีความสัมพันธ์กับระดับความเครียด เมื่อพิจารณาในรายละเอียดพบว่า นักจิตวิทยาโดยรวมมีความเครียดค่อนข้างสูง 2 องค์ประกอบ คือ องค์ประกอบความคลุมเครือเกี่ยวกับบทบาทในการทำงาแนละองค์ประกอบด้านภาระงาน ดังนั้น ผู้วิจัยจึงเสนอว่าน่าจะให้มีการกำหนดบทบาทในการปฏิบัติงานให้ชัดเจน ซึ่งจะทำให้นอกจากจะ รู้ขอบเขตของงานแล้วยังไม่ทำให้เกิดความซ้ำซ้อนอันจะนำไปสู่การลดภาระงานไปในตัว จากผลการวิจัยดังกล่าว แสดงว่าแม้ว่านักจิตวิทยามีความเครียดจากการปฏิบัติงานอยู่บ้าง แต่ก็ยังอยู่ในเกณฑ์ปกติ แสดงถึงความสามารถในการปรับตัวต่องานและการปฏิบัติงานอย่างมี ประสิทธิภาพ