การประเมินประสิทธิภาพการใช้ไรแดงกำจัดสาหร่ายคลอเรลล่าในน้ำทิ้งจากฟาร์มสุกร โดยแบ่งเป็น 3 การทดลอง การทดลองที่ 1 ศึกษาสภาวะที่เหมาะสมต่อการกำจัดสาหร่ายคลอเรลล่า ในน้ำทิ้งจากฟาร์มสุกรที่สังเคราะห์ขึ้น เมื่อปริมาณสาหร่ายคลอเรลล่าในน้ำทิ้งและปริมาณ ไรแดงเริ่มต้นแตกต่างกัน ที่ระยะเวลาเก็บกัก 2 วัน การทดลองที่ 2 ศึกษาประสิทธิภาพ การกำจัดสาหร่ายคลอเรลล่าในน้ำทิ้งจากฟาร์มสุกรที่สังเคราะห์ขึ้น ที่ระยะเวลาเก็บกัก 2-5 วัน การทดลองที่ 3 เปรียบเทียบประสิทธิภาพการกำจัดสาหร่ายคลอเรลล่าในน้ำทิ้งจากฟาร์ม สุกรที่ผ่านการบำบัดขั้นต้นแล้วกับน้ำทิ้งจากฟาร์มสุกรที่สังเคราะห์ขึ้น ประสิทธิภาพการกำจัดสาหร่ายคลอเรลล่าในน้ำทิ้งจากฟาร์มสุกรที่สังเคราะห์ขึ้นด้วย ไรแดงสูงขึ้น เมื่อปริมาณสาหร่ายคลอเรลล่าเพิ่มขึ้นจาก 100 มิลลิกรัม/ลิตร จนถึง 260 มิลลิกรัม/ลิตร ประสิทธิภาพการกำจัดสูงสุดที่อัตราส่วนปริมาณสาหร่ายคลอเรลล่าต่อไรแดง เท่ากับ 1 มิลลิกรัม/ 12 ตัว ปริมาณไรแดงเริ่มต้นที่แตกต่างกัน (1,500 และ 3,000 ตัว/ลิตร) ไม่มีผลให้ประสิทธิภาพการกำจัดสาหร่ายคลอเรลล่าในน้ำทิ้งจากฟาร์มสุกรที่สังเคราะห์ขึ้น แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (P-value > 0.05) เมื่อระยะเวลาเก็บกักน้ำทิ้งมากกว่า 2 วัน ประสิทธิภาพการกำจัดสาหร่ายคลอเรลล่าเริ่มลดลงเนื่องจากการตายของไรแดง ในสภาวะที่ ประชากรไรแดงแออัดมากโดยปริมาณสาหร่ายคลอเรลล่าลดลงน้อยกว่า 1 มิลลิกรัมต่อไรแดง 244 ตัว ผลการทดลองยืนยันว่า การกำจัดสาหร่ายคลอเรลล่าในน้ำทิ้งจากฟาร์มสุกรที่ผ่านการ บำบัดขั้นต้นแล้วด้วยไรแดงให้ผลการปรับปรุงคุณภาพน้ำเช่นเดียวกันกับการกำจัดสาหร่าย คลอเรลล่าในน้ำทิ้งจากฟาร์มสุกรที่สังเคราะห์ขึ้น เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบำบัดน้ำเสียจากฟาร์มสุกร จึงควรประยุกต์ใช้ระบบการ เพาะเลี้ยงไรแดงในการบำบัดน้ำเสียขั้นสุดท้าย โดยใช้ไรแดง 300 กรัม (น้ำหนักสด) ต่อ น้ำเสีย 1 ลูกบาศก์เมตร ที่มีสาหร่ายคลอเรลล่าหนาแน่น (100-260 มิลลิกรัม/ลิตร) จะช่วย ปรับปรุงคุณภาพน้ำเสียและได้ผลผลิตไรแดงสูงสุด (840 กรัม) ในระยะเวลา 2 วัน ลักษณะ สมบัติของน้ำทิ้งที่ผ่านการบำบัดแล้ว เช่น ของแข็งแขวนลอย ความสกปรกในรูปสารอินทรีย์ (BOD และ COD) และปริมาณไนโตรเจนและฟอสฟอรัสทั้งหมดมีค่าต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐานคุณภาพ น้ำทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรม