การออกกำลังกายมีประโยชน์ต่อการลดระดับความดันโลหิต และเป็นวิธีการรักษาผู้ป่วย โรคความดันโลหิตสูงแบบไม่ใช้ยาวิธีหนึ่ง ซึ่งผู้สูงอายุโรคความดันโลหิตสูงควรปฏิบัติ ผู้วิจัย นำกรอบแนวคิดพฤติกรรมการส่งเสริมสุขภาพของเพนเดอร์ (Pender, 1996) มาเป็นแนวทาง ในการศึกษา เพื่ออธิบายการรับรู้ความสามารถของตนเอง อิทธิพลระหว่างบุคคล พฤติกรรมการ ออกกำลังกาย และหาอำนาจการทำนายพฤติกรรมการออกกำลังกาย โดยใช้วิธีวิจัยเชิงบรรยาย และเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญจากผู้สูงอายุ โรคความดันโลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตุ ที่เป็น สมาชิกชมรมผู้สูงอายุ โรงพยาบาลศูนย์ราชบุรี วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี ราชบุรี โรงพยาบาล ดำเนินสะดวก ตำบลหัวโพ ตำบลดอนเซ่ง ตำบลดอนคลัง ตำบลบางตะโหนดและตำบลบ้านสิงห์ จำนวน 120 ราย โดยการสัมภาษณ์อย่างมีโครงสร้าง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ ข้อมูลส่วนบุคคล แบบสัมภาษณ์การรับรู้ความสามารถของตนเอง แบบสัมภาษณ์อิทธิพลระหว่างบุคคล และแบบสัมภาษณ์พฤติกรรมการออกกำลังกาย วิเคราะห์ข้อมูลโดยการคำนวณค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน หาอำนาจการทำนาย และสมการทำนาย โดยการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ แบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า คะแนนการรับรู้ความสามารถของตนเองโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง ((X)=2.19, SD=0.43) คะแนนอิทธิพลระหว่างบุคคลโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง ((X)=2.25, SD=0.50) และคะแนนพฤติกรรมการออกกำลังกายโดยรวมอยู่ในระดับพอใช้ ((X)=2.51, SD=0.78) เมื่อวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน พบว่า การรับรู้ความสามารถของตนเองในการออกกำลังกาย อิทธิพลระหว่างบุคคลและเพศสามารถร่วมทำนายพฤติกรรมการออกกำลังกายของผู้สูงอายุโรคความดัน โลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตุได้ ร้อยละ 49 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ผลการวิจัยครั้งนี้ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะคือ พยาบาลและเจ้าหน้าที่ด้านสาธารณสุขอื่นๆ ควร ส่งเสริมให้ผู้สูงอายุโรคความดันโลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตุมีพฤติกรรมการออกกำลังกายที่ดี เสริมสร้างการรับรู้ความสามารถของตนเองในการออกกำลังกาย เช่น การจัดให้ผู้สูงอายุเป็น ผู้นำการออกกำลังกาย นอกจากนี้ควรกระตุ้นครอบครัวและชุมชนให้มีส่วนร่วมในการส่งเสริม พฤติกรรมการออกกำลังกายแก่ผู้สูงอายุเหล่านี้