การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยายเพื่อศึกษาปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการหกล้ม และผลจากการหกล้มของผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ในชุมชน ประชากรที่ศึกษาเป็นผู้สูงอายุที่มา รับการตรวจรักษาด้วยปัญหาหกล้มที่ห้องตรวจผู้ป่วยนอกแผนกฉุกเฉินและแผนกออร์โธปิดิกส์ โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล ระหว่างเดือนมกราคมถึงพฤษภาคม พ.ศ.2542 กลุ่มตัวอย่างจำนวน 103 ราย มีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนด คือ 1) มีอายุ 60 ปีขึ้นไป 2) มารับการตรวจรักษาภายหลังจากหกล้มในระยะเวลาไม่เกิน 6 เดือน 3) ยินดีเข้าร่วม ในการวิจัย 4) สามารถพูดและฟังภาษาไทยได้ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ตามแบบ สอบถามร่วมกับการบันทึกข้อมูลจากเวชระเบียน ผลการวิจัยพบว่าผู้สูงอายุส่วนใหญ่หกล้มในบ้านและบริเวณนอกบ้าน ห้องน้ำเป็นสถานที่ ที่หกล้มมากที่สุด สาเหตุของการหกล้มส่วนใหญ่เกิดจากปัจจัยภายนอกโดยเฉพาะการลื่นหกล้ม ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าลักษณะของพื้นและห้องน้ำในบ้านคนไทยอาจไม่เหมาะสมและปลอดภัย สำหรับผู้สูงอายุ ผลจากการหกล้มพบว่าส่วนใหญ่ได้รับบาดเจ็บกระดูกหัก นอกเหนือจากผลทาง ด้านร่างกายผู้สูงอายุที่หกล้มยังได้รับผลกระทบทางด้านจิตใจ ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับระดับ ความรุนแรงของการบาดเจ็บคือ กิจกรรมขณะที่หกล้ม (X(2)=10.99, df=2, p=.004) และ จำนวนครั้งของการหกล้มในระยะ 6 เดือนที่ผ่านมา (X(2)=6.40, df=2, p=.04) จากผล การวิจัยครั้งนี้ให้ข้อคิดที่สำคัญหลายประการในการจัดการเพื่อลดปัจจัยเสี่ยงต่อการหกล้มและ ป้องกันการหกล้มซ้ำ นอกจากนี้ยังเป็นประโยชน์ต่อการจัดโครงการอบรมและให้ความรู้แก่ผู้สูง อายุ ญาติผู้ดูแล ประชาชน ตลอดจนบุคลากรที่ให้การดูแลผู้สูงอายุในการป้องกันและลดปัจจัย เสี่ยงของการหกล้มในผู้สูงอายุ