การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงสาเหตุการกระทำผิดของเด็กและเยาวชน ตามแนวทางพระพุทธศาสนา และตามแนวทางสังคมวิทยา ตลอดจนหาข้อเสนอแนะในการแก้ไข การกระทำผิดของเด็กและเยาวชน โดยกลุ่มตัวอย่างในการวิจัยคือ เด็กและเยาวชนที่ถูกศาล พิพากษาให้เข้ารับการฝึกอบรมในสถานฝึกและอบรมเด็กและเยาวชนหญิงบ้านปรานี จำนวนทั้งสิ้น 15 คน การรวบรวมข้อมูลใช้แบบสัมภาษณ์ และวิเคราะห์ข้อมูลโดยวิธีการสร้างข้อสรุปและวิธี การพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า เด็กและเยาวชนที่กระทำผิดส่วนใหญ่มีการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษา ไม่มีรายได้ มาจากครอบครัวที่ยากจน บิดามารดาประกอบอาชีพเป็นลูกจ้าง และรับจ้างทั่วไป เด็กและเยาวชนส่วนใหญ่พักอาศัยกับเพื่อน สภาพแวดล้อมส่วนใหญ่ของที่พักอาศัยเป็นแหล่งซื้อขาย ยาเสพย์ติดให้โทษ บิดามารดาหย่าร้างกัน ขาดความเอาใจใส่ และไม่ว่ากล่าวตักเตือนเด็กและ เยาวชน จากการศึกษาวิจัยตามแนวคิดทฤษฎีทางพระพุทธศาสนา พบว่า เด็กและเยาวชนที่กระทำ ผิดมีสาเหตุมาจากปัจจัยทางจิต ได้แก่ ความโลภ ความโกรธ ความหลง, ปัจจัยทางสังคม ได้แก่ การคบหาสมาคมกับคนชั่ว ความเป็นเหยื่ออาชญากรรมของผู้กระทำผิดในส่วนของการติดการพนัน การติดสุรายาเสพย์ติดประเภทต่างๆ ความอ่อนแอของสถาบันทางสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สถาบันการเมืองการปกครอง และความยากจน, ปัจจัยสิ่งแวดล้อมทางกายภาพ ได้แก่ สถานที่ ที่เสี่ยงภัยหรือเหมาะสมในการกระทำผิด สิ่งเสพย์ติด อาวุธ และวัตถุที่รัก ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะว่า บิดามารดาและผู้ที่เกี่ยวข้องกับเด็กและเยาวชน ควรศึกษาหา ความรู้วิธีการอบรมดูแลเด็กแลเยาวชนตามแนวทางพระพุทธศาสนา องค์กรทางพระพุทธศาสนา ต้องเพิ่มศักยภาพในการเผยแผ่หลักธรรม และรัฐบาลต้องควบคุมมิให้เด็กและเยาวชนมั่วสุมกัน กระทำผิดกฎหมาย