การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อสึกษาพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของประชาชน กลุ่มเสี่ยง และตัวแปรที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของประชาชนกลุ่ม เสี่ยง โดยประชากรในการวิจัยครั้งนี้คือ ประชาชนที่อาศัยอยู่รัศมี 3 กิโลเมตรรอบๆ โรงงาน อุตสาหกรรมใน 4 อำเภอแรก ที่มีโรงงานมากที่สุดในจังหวัดเพชรบุรี จำนวน 400 คน เครื่องมือ ที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลทั่วไปทางประชากร ข้อมูลด้านสังคมและวัฒนธรรม แบบพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองภาวะปกติ แบบพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองภาวะเจ็บป่วย การวิเคราะห์ ข้อมูลใช้ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์พหุ ถดถอยแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า พฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของประชาชนกลุ่มเสี่ยง อยู่ในระดับ ปานกลาง โดยแยกเป็น 2 ส่วน คือ พฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองภาวะปกติและพฤติกรรมการ ดูแลสุขภาพตนเองภาวะเจ็บป่วย ในพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองแยกเป็นพฤติกรรมที่อยู่ใน เกณฑ์ใช้ได้ คือความเชื่อการรักษาแผนปัจจุบัน, การรับรู้โอกาสเสี่ยงการเกิดโรค, การรอดู อาการ, การป้องกันการแพร่ระบาดของโรค ส่วนที่ต้องปรับปรุงคือ ความเชื่อรักษาแผนโบราณ, การเข้าถึงแหล่งบริการ, การไม่ใช้ยารักษา, การใช้ยารักษาตนเองและการฟื้นฟูสุขภาพ ส่วนตัวแปรที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของประชาชนกลุ่มเสี่ยง พบว่า การรับรู้ข่าวสาธารณสุข, ความเชื่อการรักษาแผนปัจจุบันอาชีพและอายุอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (P<.05) ในการศึกษาครั้งต่อไปควรมีการศึกษาประชาชนกลุ่มอื่น ที่เสี่ยงต่อสุขภาพหรือการใช้ระเบียบ วิธีการวิจัยแบบอื่น หรือศึกษาประชาชนที่อาศัยในพื้นที่อื่นๆ