งานวิจัยนี้ได้เตรียมพอลิเมอร์ผสมระหว่างพอลิโพรพิลีน (PP) ที่มีค่าอัตราหลอมเหลว ไหล (MFR) ต่างๆกับพอลิเมอร์ผลึกเหลว (TLCP) ซึ่งเป็นโคพอลิเมอร์ของพาราไฮดรอกซิเบนโซอิก แอซิดกับพอลิเอททิลีนเทอเรพทาเลท (อัตราส่วนโดยโมล 60/40) โดยใช้เครื่องผสมแบบเกลียวคู่ แล้วขึ้นรูปเป็นฟิล์มบางที่มีค่าอัตราการดึงต่างกัน และได้ศึกษาผลของการการเติมสารช่วยผสม SEBS, EPDM และ MA-g-EPDM ศึกษาลักษณะโครงสร้างสัณฐานของฟิล์มที่เตรียมได้โดยใช้กล้อง จุลทรรศน์และกล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอน วัดความหนืดของพอลิเมอร์และพอลิเมอร์ผสมโดยใช้เครื่องคาปิลลารี่รีโอมิเตอร์ พบว่า มีค่าลดลงเมื่อเพิ่มอัตราเฉือนและเพิ่มอุณหภูมิ อัตราส่วนความหนืดระหว่างพอลิเมอร์ผลึกเหลว ต่อพอลิโพรพิลีนที่อุณหภูมิ 240(+,ฐ)C และ 255(+,ฐ)C มีค่าน้อยกว่าหนึ่งตลอดช่วง อัตราเฉือนที่ศึกษาโดยที่อัตราส่วนความหนืดที่อุณหภูมิ 240(+,ฐ)C มีค่าอยู่ในช่วง 0.07 ถึง 0.23 และ ที่อุณหภูมิ 240(+,ฐ)C มีค่าอยู่ในช่วง 0.07 ถึง 0.23 การเติมสารช่วยผสม ลงไปปริมาณเล็กน้อยพบว่าช่วยลดความหนืดของพอลิเมอร์ผสม การเพิ่มอัตราส่วนการดึงฟิล์มและการเพิ่มอุณหภูมิที่ใช้ขึ้นรูปฟิล์มทำให้เพิ่มค่า ความยาวต่อความกว้างของเส้นใยพอลิเมอร์ผลึกเหลว ส่งผลให้ค่ายังมอดูลัสของคอมโพสิทฟิล์ม ที่วัดในแนวขนานกับทิศการขึ้นรูปฟิล์มมีค่าเพิ่มขึ้น พบว่าพอลิโพรพิลีนที่มีค่าความหนืดสูง ทำให้พอลิเมอร์ผลึกเหลวเกิดเป็นเส้นใยที่มีค่าอัตราส่วนความยาวต่อความกว้างสูง การเติม สารช่วยผสมทำให้ค่าการทนต่อแรงดึงของคอมโพสิทฟิล์มเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งอาจเกิด จากการยึดเกาะระหว่างวัฎภาคของพอลิเมอร์ผลึกเหลวกับพอลิโพรพิลีนดีขึ้น จากโครงสร้าง สัณฐานของพอลิเมอร์ผสมแสดงให้เห็นว่าสารช่วยผสมทั้งหมดช่วยเพิ่มการกระจายตัวของวัฎภาค ของพอลิเมอร์ผลึกเหลว พบว่าสารช่วยผสม SEBS ให้ผลดีกว่า EPDM และ MA-g-EPDM โดยให้เส้นใย พอลิเมอร์ผลึกเหลวที่บางและยาวกว่า