การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาจริยธรรมของหมอพื้นบ้านในการปฏิบัติตัว และการบำบัดรักษาผู้ป่วย และความคิดเห็นเกี่ยวกับจริยธรรมของหมอพื้นบ้านในอนาคต กลุ่มตัวอย่างคือหมอพื้นบ้านที่ขึ้นทะเบียนกับกระทรวงสาธารณสุข และให้การบำบัด รักษาในอำเภอชุมพลบุรี จังหวัดสุรินทร์ จำนวน 20 คน นอกจากนี้ได้ศึกษาผู้ป่วย ที่รับการบำบัดรักษาที่บ้านหมอพื้นบ้านที่เป็นกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 100 คน รวบรวม ข้อมูลโดยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกและการมีส่วนร่วมในฐานะผู้ป่วย ผลการวิจัยพบว่า หมอพื้นบ้านทุกคนนับถือศาสนาพุทธ ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย เพศหญิงจะเป็นหมอตำแย ร้อยละ 75.0 มีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป ร้อยละ 25.0 เป็น หมอพื้นบ้านมานาน 20 ปีขึ้นไป ร้อยละ 85.0 ได้รับการถ่ายทอดความรู้จากครูที่เป็น หมอพื้นบ้าน และร้อยละ 15.0 ศึกษาจากชมรมการแพทย์แผนไทย ทุกคนถือศีล 5 อย่างเคร่งครัด ส่วนศีล 8 ถือเฉพาะวันพระ หมอพื้นบ้านทุกคนจึงเป็นชาวพุทธที่ดี มีเมตตากรุณา โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีจริยธรรมในการบำบัดรักษาผู้ป่วย พร้อมที่จะ ช่วยเหลือผู้ป่วยด้วยความเต็มใจ ใช้วาจาที่สุภาพ ไม่เปิดเผยความลับผู้ป่วย กล่าว โดยสรุป หมอพื้นบ้านยึดหลักพรหมวิหารธรรม สังคหวัตถุธรรม และอิทธิบาทธรรม นอกจากนี้ยังยึดหลักจริยธรรมของหมอพื้นบ้านที่เป็นการแพทย์แผนไทย ส่วนความคิดเห็น เกี่ยวกับจริยธรรมของหมอพื้นบ้านในอนาคต จะไม่ปฏิบัติอย่างเคร่งครัดเหมือนปัจจุบัน