วัตถุประสงค์ของการวิจัยในครั้งนี้ (1) เพื่อศึกษาถึงการมีส่วนร่วมของประชาชน ในการป้องกันอาชญากรรม (2) เพื่อศึกษาถึงปัจจัยต่างๆ ที่มีความสัมพันธ์กับการมีส่วนร่วม ของประชาชนในการป้องกันอาชญากรรม (3) เพื่อทราบถึงปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะ ในการที่จะให้ประชาชนเข้ามีส่วนร่วมในการป้องกันและปราบปรามอาชญากรรม ประชากร ที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ประชาชนในเขตกองบังคับการตำรวจนครบาล 6 จำนวน 402 ราย โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล ผลการวิจัยพบว่า การมีส่วนร่วมของประชาชนในการป้องกันอาชญากรรมในแต่ละ ด้านคือเวลา แรงงาน และด้านทรัพย์สิน กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีส่วนร่วมในระดับต่ำ คือ ร้อยละ 62.4 ร้อยละ 68.7 และร้อยละ 76.1 ตามลำดับ เมื่อพิจารณาการมีส่วนร่วม ในทุกด้านรวมกัน พบว่า กลุ่มตัวอย่าง ร้อยละ 69.06 มีส่วนร่วมในการป้องกันอาชญากรรม ในระดับต่ำ ในด้านของปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า เพศ, ตำแหน่งทางสังคม และสถานภาพ สมรส มีความสัมพันธ์กับการมีส่วนร่วมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ส่วน ในด้านปัจจัยทางสังคมพบว่า การประชุมกับเพื่อนบ้าน การร่วมกิจกรรมกับเพื่อนบ้าน ความประพฤติของตำรวจ การให้ความสำคัญต่อปัญหาอาชญากรรม การติดตามความ เคลื่อนไหวของอาชญากรรม และการพบปะสังสรรค์กับเพื่อนบ้านมีความสัมพันธ์กับการ มีส่วนร่วมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 จากผลการวิจัยทำให้ทราบว่าตำแหน่ง ทางสังคม การประชุมกับเพื่อนบ้าน การพบปะสังสรรค์กับเพื่อนบ้าน และการให้ความ สำคัญต่อปัญหาอาชญากรรม มีความสัมพันธ์กับการมีส่วนร่วม ในการป้องกันอาชญากรรม ทั้งในด้านเวลา แรงงาน และด้านทรัพย์สิน กรมตำรวจ ควรมีมาตรการเชิงรุกโดยแสวงหาความร่วมมือจากประชาชนที่มี ตำแหน่งทางสังคม เข้ามามีส่วนร่วมในการป้องกันอาชญากรรมให้เพิ่มมากขึ้น การพบปะ สังสรรค์และการประชุมกับเพื่อนบ้าน รวมทั้งให้ความสำคัญต่อปัญหาอาชญากรรมนั้น จะทำให้ทราบความเป็นไปของสภาพอาชญากรรม และหาแนวทางในการป้องกันได้อย่าง มีประสิทธิภาพ