จากสภาพทางโครงสร้างสถาปัตยกรรมดั้งเดิมของหอศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร จัดเป็นอาคารลักษณะไทยประเพณีและนีโอ-เรอเนสซองส์ ซึ่งเป็นวังเก่าที่เป็นที่อยู่อาศัย ของพระราชวงศ์ บริเวณที่ใช้จัดแสดงศิลปนิพนธ์มีลักษณะเป็นท้องพระโรงซึ่งไม่ได้ออกแบบ ให้เหมาะสำหรับการจัดแสดงงานศิลปะโดยตรง จึงเป็นปัญหาอยู่มากในการจัดวางงานหรือ องค์ประกอบต่างๆ ในการจัดแสดงโดยเฉพาะการจัดวางงานที่เป็นลักษณะ 3 มิติ จะมี ปัญหาในเรื่องความลงตัวของพื้นที่ที่ใช้สำหรับจัดแสดง การจัดนิทรรศการครั้งนี้เป็นการนำเสนอผลงานที่ได้คัดเลือกมาจัดนิทรรศการ ชั่วคราวในศูนย์การค้าที่มีการออกแบบแก้ปัญหาเกี่ยวกับพื้นที่และสิ่งแวดล้อมรอบชิ้นงาน และเป็นการนำแนวคิดที่จะนำศิลปะออกนำเสนอต่อสาธารณชนทั่วไปในวงกว้างเพิ่มโอกาส ในการรับรู้ประสบการณ์ทางสุนทรียะได้ง่ายและใกล้ตัวมากขึ้น ท่ามกลางสภาพมวลชนที่ หลากหลายพื้นฐานอาชีพ ความคิด และมีเป็นจำนวนมาก ผลจากการจัดนิทรรศการในศูนย์การค้านี้ มีประเด็นที่น่าสนใจเกี่ยวกับพื้นที่จัดแสดง สองประการ คือ ในกรณีแรกศูนย์การค้ามีเนื้อที่ที่จัดสรรไว้เฉพาะสำหรับการจัดแสดงงาน ทางศิลปะด้านต่างๆ ซึ่งจะอำนวยประโยชน์ต่อการจัดวางองค์ประกอบต่างๆ ได้อย่าง เต็มที่ตามแนวความคิด หรือในกรณีที่ 2 เมื่อมีความจำเป็นต้องจัดแสดงในพื้นที่ที่มีความ หนาแน่นของสิ่งแวดล้อมรอบข้าง จึงจำเป็นต้องออกแบบให้มีภูมิคุ้มกันทางสภาวะแวดล้อม เพื่อมิให้งานที่จัดแสดงถูกกลืนและบดบังโดยสิ่งแวดล้อมรอบข้าง โดยสามารถจัดสภาพที่ คล้ายความเป็นอยู่ของงานจริงหรือคำนึงถึงการจัดองค์ประกอบหลายอย่าง เช่น แท่นฐาน การรวมกลุ่ม การกลับค่า การให้แสงหรือการเคลื่อนไหว เป็นต้น ในตอนท้ายของวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ได้เสนอแนะแนวทางความเป็นไปได้ในการออกแบบ การจัดนิทรรศการศิลปะในที่สาธารณะซึ่งในปัจจุบันมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องให้ ความสำคัญกับงานกราฟิกในฐานะที่มีบทบาทสำคัญในการเป็นสื่อประชาสัมพันธ์และการ สร้างภาพลักษณ์ที่ตรึงใจและมีค่าแก่การจดจำ