จากการทดสอบฤทธิ์ต้านการก่อกลายพันธุ์ของน้ำสกัดจากใบชาไทยสำเร็จรูป 4 ตัวอย่าง, และใบชาไทยเก็บสด 2 ตัวอย่าง เปรียบเทียบกับน้ำสกัดจากใบชาจีน 1 ตัวอย่าง โดยวิธี เอมส์ พบว่า ใบชาสำเร็จรูปทุกตัวอย่างและใบชาที่เก็บสดหนึ่งตัวอย่าง สามารถยับยั้ง ฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ที่เหนี่ยวนำโดย 2-[2-furyl]-3-[5-nitro-2-furyl]acrylamide (AF(,2)) ในเชื้อ Salmonella typhimurium สายพันธุ์ TA98 แต่ไม่มีผลในเชื้อ สายพันธุ์ TA100 และเมื่อทดสอบฤทธิ์ดังกล่าวกับสารก่อกลายพันธุ์ชนิดเกิดจากปฏิกิริยา ไนโตรเซชันคือ ไนโตรเซเตทอะมิโนพัยรีน พบว่าน้ำสกัดจากชาสามารถลดฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ จากสารดังกล่าวในเชื้อสายพันธุ์ TA100 สูง แต่กับสารอื่นที่ได้จากปฏิกิริยาไนโตรเซชันคือ ไนโตรเซเตทมอร์ฟอลีน และเมธิลยูเรีย น้ำสกัดชากลับแสดงฤทธิ์ต้านการก่อกลายพันธุ์ต่ำ จากการศึกษาผลของน้ำสกัดจากชาข้างต้นในการทำลายเซลล์มะเร็งแบบเจริญ ไม่ติดผิวภาชนะ ได้แก่ เซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาวของหนู (P388) และแบบเจริญติดผิว ภาชนะ ได้แก่ เซลล์มะเร็งเยื่อบุช่องปากของมนุษย์ (KB), เซลล์มะเร็งเต้านมของมนุษย์ (MCF-7) และเซลล์มะเร็งปากมดลูกของมนุษย์ (HeLa) ในหลอดทดลองพบว่าใบชา สำเร็จรูปทุกตัวอย่างและใบชาที่เก็บสดหนึ่งตัวอย่าง มีฤทธิ์ทำลายเซลล์มะเร็งแบบแรก แต่ไม่มีฤทธิ์ต่อเซลล์แบบหลัง ในการวิเคราะห์ทางเคมีเบื้องต้นเพื่อตรวจสอบสารสำคัญบางชนิดของชา ได้แก่ อีพิแคทคิน (EC), อีพิแคทคิน กอลเลต (ECG), อีพิกัลโลแคทคิน (EGC), อีพิกัลโลแคทคิน กอลเลต (EGCG) และกรดแทนนิค โดยวิธีรงคเรศผิวบาง พบว่าใบชาสำเร็จรูปเกือบ ทุกตัวอย่างมีสารสำคัญที่กล่าวถึงเป็นองค์ประกอบ แต่ใบชาที่เก็บสดพบเพียงอีพิกัลโลแคทคิน และกรดแทนนิค