การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการใช้แอมเฟตามีน กับผู้ป่วยบาดเจ็บ และเพื่อหาข้อมูลของผู้ป่วยบาดเจ็บว่าอยู่ภายใต้อิทธิพลของแอมเฟตามีน หรือไม่ ประชากรที่จะศึกษาเป็นผู้ป่วยบาดเจ็บค่อนข้างรุนแรง (กลุ่มศึกษา) และผู้ป่วย ทั่วไป (กลุ่ม Control) ที่มารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลศิริราช โดยใช้การตรวจ วิเคราะห์โดยวิธี Strip Method, TDX analyser และ Gas Chromatography (G.C.) ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มศึกษาจำนวน 196 ราย ตรวจพบแอมเฟตามีนในปัสสาวะ 19 ราย คิดเป็นร้อยละ 9.7 ตรวจไม่พบแอมเฟตามีนในปัสสาวะ 177 ราย คิดเป็นร้อยละ 90.3 ช่วงอายุที่มีผู้บาดเจ็บและตรวจพบแอมเฟตามีนในปัสสาวะมากที่สุดคือช่วงอายุ 21-30 ปี ช่วงเวลาที่มีผู้บาดเจ็บมากที่สุด คือ ช่วงเวลา 20.00-24.00 น. ช่วงเวลาที่ตรวจพบ แอมเฟตามีนในปัสสาวะมากที่สุดคือ ช่วงเวลา 0.00-4.00 น. สำหรับกลุ่ม Control จำนวน 196 ราย ตรวจพบแอมเฟตามีนในปัสสาวะ 1 ราย คิดเป็นร้อยละ 0.5 ตรวจไม่พบ แอมเฟตามีนในปัสสาวะ 195 ราย คิดเป็นร้อยละ 99.5 จะเห็นว่าในกลุ่ม Control มีจำนวน ผู้ที่ตรวจพบแอมเฟตามีนในปัสสาวะเป็นจำนวนน้อยมากไม่ถึง 1 เปอร์เซนต์ จึงไม่นำเสนอ กลุ่ม Control ในการวิจัยนี้ เพื่อให้การวิจัยในเรื่องที่เกี่ยวกับแอมเฟตามีนในครั้งต่อไปสมบูรณ์มากยิ่งขึ้น ผู้วิจัยขอเสนอแนะถึงการตั้งขอบเขตในการวิจัยว่า ควรให้กระชับและเก็บตัวอย่างให้ ใกล้เคียงกับกลุ่มผู้เสพ โดยตัวอย่างควรเป็นทั้งปัสสาวะและเลือดของผู้ป่วยบาดเจ็บ เพราะ เก็บได้พร้อมกันและไม่ยุ่งยาก อีกทั้งการวิเคราะห์โดยใช้เครื่องมือทางวิทยาสาสตร์คือ เครื่อง TDX และเครื่อง Gas Chromatography ควรวิเคราะห์หาสารเสพติดตัวอื่น ที่นอกเหนือจากแอมเฟตามีนด้วย เพราะสามารถทำได้พร้อมกัน