การวิจัยเชิงปรากฎการณ์วิทยาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายการให้ความหมาย ต่อการเจ็บป่วยเป็นโรคหลอดเลือดหัวใจตีบ ประสบการณ์ การจัดการต่อการเจ็บป่วย และปัจจัยเงื่อนไขต่อการจัดการการเจ็บป่วยเป็นโรคหลอดเลือดหัวใจตีบ กลุ่มตัวอย่าง เป็นผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจตีบจำนวน 20 คน เลือกแบบเจาะจงจากแผนกผู้ป่วย นอกโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตั้งแต่เดือนธันวาคม 2539 ถึง เดือนมีนาคม 2541 เก็บรวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก การ สังเกต จดบันทึกภาคสนาม และบันทึกเทปขณะสัมภาษณ์ และรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับการรักษา จากเวชระเบียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยวิธีของโคไลซ์ซี่ (Colaizzi) ผลการวิจัยพบว่า ผู้ป่วยให้ความหมายต่อการเจ็บป่วยเป็นโรคหลอดเลือดหัวใจตีบ ตามการรับรู้อาการเจ็บแน่นหน้าอกในการเจ็บป่วยแต่ละครั้ง แสดงความหมายที่สะท้อนถึง ความรู้สึกต่อความรุนแรงและอันตรายต่อชีวิตว่า เป็นโรคร้ายแรงและน่ากลัว มีอาการ เจ็บแน่นหน้าอกที่เกิดขึ้นอย่างเฉียบพลันและทวีความรุนแรงอย่างรวดเร็ว ทำให้หายใจ ไม่ออก และไม่มีแรง อาจทำให้ตายได้ง่ายๆ เมื่ออาการเจ็บป่วยหายไปให้ความหมายว่า เป็นโรคที่รักษาให้หายขาด และให้ความหมายที่บ่งบอกถึงการคุกคามต่อการดำเนินชีวิตว่า เป็นโรคที่รักษายาก มีสาระสำคัญของประสบการณ์การเจ็บป่วย 3 ประการคือ 1) เผชิญอาการเฉียบพลัน ได้แก่ เกิดขึ้นทันทีทันใด รุนแรงและทรมาน และกลัวตาย คนเดียวและกลัวไม่มีคนรู้ไม่มีคนช่วย 2) รีบจัดการให้ชีวิตรอดโดยเข้าโรงพยาบาลโดยด่วน รีบรักษาทันทีและคอยเฝ้าดูอาการ 3) ประคับประคองให้ชีวิตอยู่ได้ ด้วยการเลือกรับ และจัดการรักษาอย่างต่อเนื่อง สร้างพลังใจให้เข้มแข็ง ปรับแบบแผนชีวิต และแสวงหา ความรู้ โดยมีแบบแผนของการเจ็บป่วยและการจัดการการเจ็บป่วยในลักษณะของการ เรียนรู้ที่เป็นวงจรต่อเนื่อง โดยมีปัจจัยเงื่อนไขที่เกี่ยวข้องได้แก่ การให้ความหมายของ โรค ภาวะทางการเงิน ความเกรงใจ ภาระในครอบครัว การดูแลเอาใจใส่ของครอบครัว คำแนะนำที่ไม่ชัดเจนและครบถ้วน ข้อมูลด้านสุขภาพ และแหล่งประโยชน์ ผลของการศึกษาครั้งนี้ชี้แนะถึงความจำเป็นที่พยาบาลต้องมีความเข้าใจถึงการ รับรู้ การให้ความหมายและการจัดการต่อการเจ็บป่วยของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจตีบ และให้การพยาบาลอย่างต่อเนื่องที่คำนึงถึงประสบการณ์การเจ็บป่วยของผู้ป่วยในแต่ละ ระยะของการเจ็บป่วย จึงจะช่วยให้ผู้ป่วยอยู่ในระยะโรคสงบได้ยาวนาน