การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะการพูดเลียนแบบ และหน้าที่ ของการพูดเลียนแบบทันทีในเด็กออทิสติค ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นเด็กออทิสติค จำนวน 10 คน อายุระหว่าง 4 ปี ถึง 14 ปี 2 เดือน จากโรงพยาบาลยุวประสาท ไวทโยปถัมภ์ และศูนย์สุขวิทยาจิต โดยใช้วิธีสังเกตแล้วบันทึกคำพูดและพฤติกรรมของ เด็กออทิสติค ขณะเรียนหนังสือกับครูประจำชั้นในห้องเรียน และขณะฝึกพูดกับนักแก้ไข การพูดในห้องฝึกพูด ผลการศึกษาลักษณะของการพูดเลียนแบบจากถ้อยความที่เด็กออทิสติคพูดพบว่า เด็กออทิสติคทุกคนมีการพูดเลียนแบบ 2 ประเภท คือ การพูดเลียนแบบทันที (ร้อยละ 53.8) และการพูดเลียนแบบจากสิ่งที่เคยได้ยินมาก่อน (ร้อยละ 3.6) ส่วนผลการศึกษาหน้าที่ ของการพูดเลียนแบบทันทีเพื่อมีปฏิสัมพันธ์มากกว่าการใช้คำพูดเลียนแบบทันทีโดยไม่มี ปฏิสัมพันธ์ สำหรับหน้าที่ของคำพูดเลียนแบบทันทีเพื่อมีปฏิสัมพันธ์ของเด็กออทิสติคทุกคน ผลการศึกษาพบว่ามีหน้าที่ 3 อย่าง คือ หน้าที่สลับบทบาท (ร้อยละ 69.25) หน้าที่ อธิบายชี้แจง (ร้อยละ 8.14) และหน้าที่ตอบรับ (ร้อยละ 0.3) ส่วนหน้าที่ของคำพูด เลียนแบบทันทีที่เด็กออทิสติคทุกคนใช้โดยไม่มีปฏิสัมพันธ์พบว่ามีหน้าที่ 3 อย่างเช่นกัน คือ หน้าที่ซักซ้อม (ร้อยละ 11.96) หน้าที่ไม่นำพาใส่ใจ (ร้อยละ 10.05) และหน้าที่ ควบคุมตนเอง (ร้อยละ 0.3) ผลการศึกษาสามารถนำไปใช้ประเมินและกระตุ้นเด็ก ออทิสติค ที่มีการใช้คำพูดเลียนแบบ