การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการพยาบาลระบบสนับสนุน และให้ความรู้ ต่อการเผชิญความเครียด และความวิตกกังวลของบิดามารดาทารกแรกเกิด ในหน่วยบำบัดวิกฤตทารกแรกเกิด โดยใช้ทฤษฎีการดูแลตนเองของโอเร็ม และทฤษฎีความ เครียดของลาซารัสและโฟล์คแมนเป็นแนวทางในการศึกษา กลุ่มตัวอย่างเป็นบิดามารดาทารก แรกเกิดในหน่วยบำบัดวิกฤตทารกแรกเกิดของโรงพยาบาลรามาธิบดี และสถาบันสุขภาพเด็ก แห่งชาติมหาราชินี ระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนพฤศจิกายน 2541 จำนวน 60 คน เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 30 คน กลุ่มควบคุมจะได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มทดลองได้รับการพยาบาลตามปกติร่วมกับ การพยาบาลระบบสนับสนุนและให้ความรู้ ประเมินความวิตกกังวลแฝงและความวิตกกังวล ขณะเผชิญด้วยแบบประเมินความวิตกกังวลของสปีลเบอร์เจอร์และคนอื่นๆ และใช้แบบวัดการ เผชิญความเครียดของจาโลวิคประเมินการเผชิญความเครียด ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังได้รับการสนับสนุนและให้ความรู้บิดามารดากลุ่มทดลองมี คะแนนเฉลี่ยการเผชิญความเครียดโดยรวม และด้านการจัดการกับอารมณ์สูงกว่ากลุ่ม ควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05 และ p<.01) คะแนนเฉลี่ยการเผชิญความเครียด ด้านการเผชิญหน้ากับปัญหา และด้านการบรรเทาความรู้สึกเครียด พบว่า แตกต่างกันอย่าง ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p>.05) ส่วนคะแนนความวิตกกังวล พบว่าบิดามารดากลุ่มทดลอง มีคะแนนเฉลี่ยความวิตกกังวลขณะเผชิญต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.001) ผลการวิจัยสนับสนุนแนวคิดตามทฤษฎีของโอเร็มและลาซารัสและโฟล์คแมน และสามารถนำ ไปใช้ประโยชน์ในการพยาบาลบิดามารดาทารกแรกเกิดในหน่วยบำบัดวิกฤตทารกแรกเกิดต่อไป