โพลิสไตรีนจัดเป็นโพลิเมอร์ที่มีการใช้งานทั่วไปที่มีสมบัติเฉพาะที่สำคัญ ชนิดหนึ่ง การศึกษาการเพิ่มหมู่ฟังก์ชันที่เหมาะสมให้แก่ โพลิสไตรีน เช่นหมู่แอซิด จะสามารถเพิ่มการนำไปใช้งานของโพลิสไตรีนได้ เช่น จะสามารถนำไปผสมกับ โพลิเมอร์ที่มีขั้วอื่นได้ เช่น โพลิเอไมด์ ในงานวิจัยนี้ได้ศึกษาการเกิดปฏิกิริยา ฟรีเดลคร๊อฟเอซิลเลชันของโพลิสไตรีนกับซัคซินิคแอนไฮไดรด์และมาเลอิคแอนไฮไดรด์ โดยใช้ตัวเร่งปฏิกิริยา 3 ชนิดได้แก่ FeCl(,3), AlCl(,3) และ BF(,3).O(C(,2)H(,5))(,2) โดยจะทำปฏิกิริยาภายใต้บรรยากาศไนโตรเจน ที่อุณหภูมิ 33 หรือ 85 องศาเซลเซียส โพลิสไตรีนที่ได้ใหม่จะมีหมู่ฟังก์ชันชนิดแอซิดติดอยู่ ซึ่งสามารถตรวจสอบโดยใช้เทคนิค IR, (1)H-NMR, (13)C-NMR, GPC, CHN, DSC และ TGA ในการสังเคราะห์ ที่ใช้ซัคซินิคแอนไฮไดรด์และมาเลอิคแอนไฮไดรด์เป็นสารเอซิลเลติงเอเจนต์จะให้ โพลิสไตรีนที่ถูกดัดแปลงมีแฟรกเมนต์ของ -CO-CH(,2)-CH(,2)-COOH และ -CO-CH= CH-COOH อยู่ที่วงเบนซีนของโพลิสไตรีนตามลำดับ นอกจากนี้ปฏิกิริยาจะเกิดที่ตำแหน่ง พาราแบบสุ่มบนวงแหวนเบนซีนของโพลิสไตรีน ค่าน้ำหนักโมเลกุลเฉลี่ยของโพลิสไตรีน ที่ถูกดัดแปลงแล้วจะลดลงเมื่อเทียบกับโพลิสไตรีนเริ่มต้นซึ่งอธิบายได้โดยมีปฏิกิริยา การเสื่อมสภาพเกิดขึ้นซึ่งเป็นปฏิกิริยาข้างเคียง ความสามารถในการเกิดปฏิกิริยา เอซิลเลชันขึ้นกับชนิดของตัวเร่งปฏิกิริยา, ปริมาณของตัวเร่งปฏิกิริยา และน้ำหนัก โมเลกุลเฉลี่ยของโพลิสไตรีนที่นำมาใช้ทำปฏิกิริยา นอกจากนี้ยังได้ศึกษาเปรียบเทียบ ความสามารถของตัวเร่งปฏิกิริยา 3 ชนิด พบว่า FeCl(,3) < AlCl(,3) < BF(,3). O(C(,2)H(,5))(,2) สำหรับปริมาณของเอซิลแฟรกเมนต์จะเพิ่มขึ้นตามการเพิ่มปริมาณ ของตัวเร่งปฏิกิริยา และการลดลงของน้ำหนักโมเลกุลของโพลิสไตรีนที่ใช้ทำปฏิกิริยา ค่า T(,g) ของโพลิสไตรีนที่ถูกดัดแปลงแล้วจะเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับโพลิสไตรีน เริ่มต้นซึ่งอาจเป็นผลมาจากปฏิกริยาระหว่างเอซิลแฟรกเมนต์ซึ่งติดอยู่ในโพลิสไตรีน นอกจากนี้ได้ทำการศึกษาการเกิดปฏิกิริยา decarboxylation ของโพลิสไตรีนที่ถูก ดัดแปลงแล้วหลังจากการทำ thermotreatment ที่ 160 องศาเซลเซียส ด้วย เทคนิค TGA และ IR