การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของ กายบริหารแบบไทยท่าฤาษีดัดตนต่อสมรรถภาพทางกาย และความพึงพอใจในการออกกำลังกาย ของผู้สูงอายุ โดยประยุกต์ทฤษฎีความสามารถตนเองของแบนดูรา (Banduras Self- Efficacy) กลุ่มตัวอย่างคือหญิงอายุ 60 ปีขึ้นไปที่อาศัยอยู่ในสถานสงเคราะห์คนชรา บ้านบางแค 2 จำนวน 60 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบ กลุ่มละ 30 คน กลุ่มทดลองเข้าร่วมกิจกรรมกายบริหารแบบไทยท่าฤาษีดัดตน เป็นระยะ เวลา 12 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มเปรียบเทียบออกกำลังกายตามปกติ เป็นระยะเวลา 12 สัปดาห์ ทำการเก็บข้อมูลโดยการสอบถามความสามารถตนเอง ความพึงพอใจ และวัดสมรรถภาพ ทางกาย ก่อนและหลังการทดลอง วิเคราะห์ข้อมูลโดย ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน ทดสอบความแตกต่างด้วยสถิติ t-test และ paired t-test ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังการทดลอง กลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบ มีคะแนน เฉลี่ยสมรรถภาพทางกาย ความคาดหวังความสามารถในการออกกำลังกาย และความคาดหวัง ในผลดีของการออกกำลังกาย สูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ส่วนสมรรถภาพทางกายด้านความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขาและมือ ความยืดหยุ่นของข้อเข่า ข้อไหล่ ข้อกระดูกสันหลัง ความจุปอด ความคาดหวังความสามารถตนเองในการออกกำลังกาย ของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ส่วนสมรรถภาพ ทางกายด้านความยืดหยุ่นของข้อศอก การทรงตัว ความคาดหวังในผลดีของการออกกำลังกาย ทั้งสองกลุ่มไม่มีความแตกต่างกัน และภายหลังการทดลองยังพบว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ย ความพึงพอใจสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) จากผลการวิจัย แสดงว่ากายบริหารแบบไทยท่าฤาษีดัดตน มีผลให้สมรรถภาพทางกาย ความคาดหวัง ความสามารถในการออกกำลังกาย และความคาดหวังในผลดีของการออก กำลังกายดีขึ้น และดีกว่าการออกกำลังกายตามปกติ ฉะนั้นกายบริหารแบบไทยท่าฤาษีดัดตน จึงป็นการออกกำลังกายอีกรูปแบบหนึ่งที่เหมาะสมและเป็นที่พึงพอใจของผู้สูงอายุ ซึ่งจะส่งผลให้ผู้สูงอายุมีสุขภาพสมบูรณ์แข็งแรงและมีอายุยืนยาว จึงควรนำมาประยุกต์ใช้ กับผู้สูงอายุที่อื่นๆ ต่อไป