การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการเยี่ยมบ้านโดย ประยุกต์แบบจำลองระบบของนิวแมนในมารดาที่มีบุตรอายุ 1-3 ปี ป่วยด้วยโรคติดเชื้อ เฉียบพลันระบบทางเดินหายใจส่วนบน อำเภอเมือง จังหวัดนครนายก กลุ่มตัวอย่าง พิจารณาตามคุณลักษณะที่กำหนด เลือกเข้ากลุ่มศึกษาและกลุ่มเปรียบเทียบโดยการสุ่ม ตัวอย่างแบบง่าย กลุ่มละ 20 คน กลุ่มทดลองได้รับการเยี่ยมบ้านโดยประยุกต์แบบจำลอง ระบบของนิวแมนโดยผู้วิจัย สัปดาห์ละ 1 ครั้ง เป็นเวลา 3 สัปดาห์ กลุ่มเปรียบเทียบ ได้รับบริการตามปกติใช้แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูลก่อนทดลองและหลังทดลอง เพื่อประเมินความรู้ ทัศนคติ เกี่ยวกับโรคติดเชื้อเฉียบพลันระบบทางเดินหายใจ การ รับรู้สิ่งก่อความเครียดและปฏิกิริยาตอบโต้ รวมทั้งการปฏิบัติของมารดาในการดูแลบุตร และภาวะสุขภาพของบุตร ในเรื่องความถี่ของการเกิดโรค ระยะเวลาของการป่วย และระดับความรุนแรงของโรค วิเคราะห์ข้อมูลโดยแจกแจงค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วน เบี่ยงเบนมาตรฐาน การเปรียบเทียบภายในกลุ่ม ใช้สถิติทีเชิงสัมพันธ์ ส่วนการเปรียบ เทียบระหว่างกลุ่มใช้สถิติที ผลการวิจัยพบว่า หลังทดลอง มารดากลุ่มทดลอง มีความรู้ ทัศนคติ การรับรู้ และการปฏิบัติในการดูแลบุตร มากกว่ามารดากลุ่มเปรียบเทียบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.05 ส่วนภาวะสุขภาพบุตร พบว่ากลุ่มทดลองมีระยะเวลาในการป่วยลดลง กว่ากลุ่มเปรียบเทียบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 การเยี่ยมบ้านโดยประยุกต์แบบจำลองระบบของนิวแมนในมารดาที่มีบุตรอายุ 1-3 ปี ป่วยด้วยโรคติดเชื้อเฉียบพลันระบบทางเดินหายใจส่วนบน มีผลต่อการเปลี่ยนแปลง ศักยภาพของมารดา และภาวะสุขภาพของบุตร ดังนั้น สถานบริการสาธารณสุขระดับตำบล ควรพิจารณานำรูปแบบการเยี่ยมบ้านดังกล่าว มาใช้ให้บริการแก่มารดาและบุตร อย่าง ต่อเนื่อง เพื่อให้มารดามีพฤติกรรมการดูแลบุตรที่ถูกต้องต่อไป