การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับประสิทธิผล กิจกรรมเยี่ยมบ้านของพยาบาลสาธารณสุข สำนักอนามัย กรุงเทพมหานคร ศึกษาความ สัมพันธ์ระหว่างปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ ปัจจัยเสริมกับประสิทธิผลกิจกรรมเยี่ยมบ้าน ศึกษาความสามารถในการอธิบายความแปรปรวนประสิทธิผลกิจกรรมเยี่ยมบ้าน และศึกษา ปัญหา อุปสรรคในการปฏิบัติกิจกรรมเยี่ยมบ้าน กลุ่มตัวอย่างคือ พยาบาลสาธารณสุข จำนวน 174 คน ที่ปฏิบัติงานหน้าที่เยี่ยมบ้าน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ สถิติเชิงพรรณนา สัมประสิทธิ์ สหสัมพันธ์เพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุแบบขั้นตอน ผลการศึกษาระดับประสิทธิผลกิจกรรมเยี่ยมบ้านของพยาบาลสาธารณสุข กรุงเทพมหานคร พบว่าร้อยละ 28.8 ของพยาบาลสาธารณสุขมีระดับประสิทธิผล 75% ขึ้นไป รองลงมา ร้อยละ 24.1 มีระดับประสิทธิผล 50-74% ร้อยละ 24.1 มีระดับประสิทธิผล 25-49% และร้อยละ 23.0 มีระดับประสิทธิผล 1-25% ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ทางบวกกับประสิทธิผล กิจกรรมเยี่ยมบ้านคือปัจจัยนำได้แก่ เจตคติต่องานเยี่ยมบ้าน การรับรู้บทบาทของพยาบาล เยี่ยมบ้าน ปัจจัยเอื้อได้แก่ นโยบายของหน่วยงาน การได้รับสนับสนุนด้านทรัพยากร การได้รับการฝึกอบรมด้านสาธารณสุข และปัจจัยเสริม ได้แก่ พฤติกรรมสนับสนุนจาก ผู้บังคับบัญชา และพฤติกรรมสนับสนุนจากเพื่อนร่วมงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และพบว่า พฤติกรรมสนับสนุนของผู้บังคับบัญชา เจตคติต่องานเยี่ยมบ้าน และการรับรู้ บทบาทของพยาบาลสาธารณสุข โดยสามารถร่วมทำนายประสิทธิผลกิจกรรมเยี่ยมบ้าน ได้ร้อยละ 20.05 ผลการวิจัยครั้งนี้มีข้อเสนอแนะว่า ถ้าต้องการเพิ่มประสิทธิผลกิจกรรมเยี่ยมบ้าน ให้ดียิ่งขึ้น หน่วยงานควรกำหนดนโยบายในการดำเนินงานให้ชัดเจน ต้องปลูกฝังให้ พยาบาลเยี่ยมบ้าน มีเจตคติที่ดีต่องานเยี่ยมบ้าน มีการรับรู้บทบาทของพยาบาลเยี่ยมบ้าน เพิ่มสิ่งสนับสนุนและพฤติกรรมสนับสนุนจากผู้บังคับบัญชาและเพื่อนร่วมงานอย่างจริงจัง จัดหาทรัพยากรให้เพียงพอ ปรับปรุงระบบบันทึกรายงาน จัดระบบความปลอดภัยในการ เยี่ยมบ้านเป็นทีม เพื่อนำไปสู่ประสิทธิผลกิจกรรมเยี่ยมบ้านให้ดียิ่งขึ้น