การศึกษาแบบ Retrospective Cohort Study นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบการรอดชีพและอัตราพัก รักษาในโรงพยาบาลของผู้ป่วยไตวายเรื้อรังที่ได้รับการ รักษาด้วยวิธีฟอกเลือดและวิธีล้างช่องท้องด้วยน้ำยาอย่าง ต่อเนื่อง และศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความเสี่ยง ต่อการตายของผู้ป่วยจากการรักษาทั้งสองวิธีดังกล่าว กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาเป็นผู้ป่วยไตวายเรื้อรัง ที่รักษาทั้งสองวิธีที่โรงพยาบาลพระมงกุฏเกล้า ตั้งแต่ วันที่ 1 มกราคม 2532 - 31 ธันวาคม 2538 จำนวน 149 คน ใช้เวลาในการเก็บข้อมูลเป็นเวลา 2 เดือน คือตั้งแต่ 1 กรกฎาคม-31 สิงหาคม 2538 โดยบันทึก ข้อมูลจากแฟ้มประวัติผู้ป่วยของหน่วยไตเทียม หน่วย CAPD จากบัตรผู้ป่วยนอกและจากแฟ้มประวัติผู้ป่วยในของ แผนกเวชระเบียนและสถิติ ผลการศึกษาพบว่า การรอดชีพของผู้ป่วยไตวาย เรื้อรังที่รักษาด้วยวิธีฟอกเลือดและวิธีล้างช่องท้องด้วย น้ำยาอย่างต่อเนื่องแตกต่างกัน เมื่อวิเคราะห์แบบตัวแปร เชิงซ้อน ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงต่อการตาย ได้แก่ วิธีรักษา เพศ ระดับอัลบูมินในเลือดและโรค เบาหวาน ส่วนผู้ป่วยที่รักษาด้วยวิธีล้างช่องท้องด้วยน้ำยา อย่างต่อเนื่องเสี่ยงต่อการตายเป็น 2.17 เท่าของผู้ป่วย ที่รักษาอีกวิธีหนึ่ง อัตราพัรักษาในโรงพยาบาลของผู้ป่วย จากการรักษาทั้งสองวิธี พบว่าอัตราพักรักษาในโรงพยาบาล ของผู้ป่วยไตวายเรื้อรังที่รักษาด้วยวิธีล้างช่องท้องด้วย น้ำยาอย่างต่อเนื่อง เป็น 1.45 เท่า ของผู้ป่วยที่รักษา อีกวิธีหนึ่ง ผู้ป่วยไตวายเรื้อรังที่มีระดับอัลบูมินในเลือดน้อย กว่า 35 กรัม/ลิตร ควรเฝ้าระวังในเรื่องภาวะโภชนาการ โดยเฉพาะให้ได้รับอาหารโปรตีนอย่างเพียงพอและประเมิน ความเพียงพอของการทำ dialysis เป็นระยะ ๆ และ ควรเฝ้าระวังผู้ป่วยไตวายเรื้อรังเพศหญิงที่มีโรคเบาหวาน ร่วม โดยควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด เพื่อลดโอกาสเสี่ยง ต่อการตายอันจะส่งผลให้ผู้ป่วยมีชีวิตที่ยืนยาวต่อไป