นโยบายเกี่ยวกับการดูแลผู้ติดเชื้อเอชไอวี/ผู้ป่วยเอดส์ในปัจจุบันได้เน้นความสำคัญ ของการใช้ครอบครัวเป็นฐาน การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการให้ความหมายของ การยอมรับ และการปฏิบัติที่แสดงออกถึงการให้การยอมรับการอยู่ร่วมกับผู้ติดเชื้อเอชไอวี/ เอดส์ของครอบครัวในเขตกรุงเทพมหานคร และจังหวัดสุรินทร์ จำนวนทั้งสิ้น 28 ครอบครัว เป็นผู้ติดเชื้อเอชไอวี/ผู้ป่วยเอดส์ทั้งสิ้น 35 คน โดยใช้วิธีการศึกษาเชิงคุณภาพด้วยการ สัมภาษณ์แบบลึก แม้ครอบครัวไทยในกรุงเทพมหานคร และจังหวัดสุรินทร์จะมีความแตกต่างทางโครงสร้าง เชื้อชาติ วัฒนธรรม สภาพเศรษฐกิจและสังคม แต่ผลการศึกษาก็พบว่า มีความแตกต่างไม่มากนัก ในเรื่องของการให้ความหมาย และการปฏิบัติในการอยู่ร่วมกับเอดส์ ไม่ว่าจะเป็นในด้านการใช้ ชีวิตประจำวัน การปฏิสัมพันธ์ รวมทั้งการดูแลผู้ติดเชื้อ/ผู้ป่วยเอดส์ในกลุ่มตัวอย่างทั้งสอง พื้นที่ ผลจากการศึกษายังชี้ให้เห็นว่า ความหมายของการยอมรับคือ การไม่รังเกียจ การเห็น ความแตกต่างระหว่างคนกับโรคเอดส์ การคงไว้ซึ่งบทบาทในครอบครัว และการตระหนักรู้ถึงคุณค่า ของผู้ติดเชื้อ/ผู้ป่วยเอดส์ต่อครอบครัว สำหรับการปฏิบัติในการอยู่ร่วมกับผู้ติดเชื้อ/ผู้ป่วย เอดส์นั้น พบว่าปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความแตกต่างกันในการปฏิบัติ อาจขึ้นกับการขัดเกลาทาง สังคมที่เกี่ยวกับบทบาท และหน้าที่ของสมาชิกในครอบครัว นอกจากนั้นแนวคิดเกี่ยวกับบุญคุณ ความรัก ความผูกพันในครอบครัว ความสงสาร รวมทั้งพฤติกรรมในอดีตของผู้ติดเชื้อ/ผู้ป่วยเอดส์ ยังอาจมีอิทธิพลต่อการกำหนดระดับของการยอมรับของครอบครัวด้วยเช่นกัน