| ชื่อเรื่อง | : | การพัฒนายาน้ำแขวนตะกอนออกฤทธิ์นานเด็กซโตรเมธอรฟาน ซึ่งเตรียมโดยวิธีการแลกเปลี่ยนอิออน |
| นักวิจัย | : | ธเนศ พงศ์จรรยากุล |
| คำค้น | : | - |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2540 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=42143 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | เด็กซโตรเมธอรฟาน ไฮโดรโบรมายด์เป็นยาระงับ อาการไอที่มีครึ่งชีวิตในร่างกายสั้น จึงต้องรับประทาน บ่อย ๆ ดังนั้น ยาเตรียมในรูปยาน้ำแขวนตะกอนออกฤทธิ์ นานสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการรักษา และสะดวกสำหรับ ผู้ป่วยเด็กและคนชรา ยาน้ำแขวนตะกอนออกฤทธิ์นานเด็กซ โตรเมธอรฟาน สามารถเตรียมโดยใช้เรซินแลกเปลี่ยน อิออนเป็นพาหะยา ในการวิจัยนี้ใช้ Dowex(...)50W (เรซินแลกเปลี่ยนอิออนบวกอย่างแรง) ที่มีระดับ cross- linking 2. 4 และ 8% ในการเตรียมสารประกอบ เชิงซ้อนเด็กซโตรเธอรฟานกับเรซินที่มีปริมาณตัวยา ต่าง ๆ กัน และศึกษาการปลดปล่อยตัวยาจากสารประกอบ เชิงซ้อนโดยใช้ USP apparatus II และใช้ simulated intestinal fluid เป็นตัวกลางการละลาย และเลือก สารประกอบเชิงซ้อนที่ให้การปลดปล่อยตัวยาที่เหมาะสม มาพัฒนายาน้ำแขวนตะกอนออกฤทธิ์นาน จากการศึกษาพบว่า กระบวนการแพร่ในเรซิน แลกเปลี่ยนอิออน (particle diffusion control) ควบคุมการปลดปล่อยเด็กซโตรเมธอรฟานจากสารประกอบ เชิงซ้อนที่เตรียมได้ อัตราการปลดปล่อยเด็กซโตรเมธอรฟาน จากสารประกอบเชิงซ้อน ขึ้นกับระดับ cross-linking ของเรซินและปริมาณตัวยาในเรซิน ระดับ cross-linking ที่สูงขึ้นทำให้การปลดปล่อยตัวยาช้าลง นอกจากนี้ ร้อยละการ ปลดปล่อยตัวยาจากสารประกอบเชิงซ้อนจะเพิ่มขึ้น เมื่อ ปริมาณตัวยาในสารประกอบเชิงซ้อนเพิ่มขึ้น ความเข้มข้นใน เลือดของเด็กซโตรฟาน (metabolite ที่มีฤทธิ์ของ เด็กซโตนรเมธอรฟาน) สามารถคำนวณจากข้อมูลการปลดปล่อย ตัวยาจากสารประกอบเชิงซ้อน โดยใช้วิธี time slicing และค่าเภสัชจลนศาสตร์ของเด็กซโตรฟาน จากการคำนวณ พบว่า ระดับ cross-linking 4% ของสารประกอบเชิงซ้อน ที่มีปริมาณยา 46.01%w/w ให้ความเข้มข้นในเลือดของ เด็กซโตรฟานที่เหมาะสมสำหรับการพัฒนายาน้ำแขวนตะกอน ออกฤทธิ์นาน จากนั้น เตรียมยาน้ำแขวนตะกอนโดยใช้ โซเดียมคาร์บอซีเมทิลเซลลูโลส, แซนแทน กัม และ โพลีเอทิลีน ไกลคอล 6000 ที่ความเข้มข้นต่าง ๆ ในสูตร ตำรับหลัก ยาน้ำแขวนตะกอนที่ใช้ 1%w/v โซเดียม คาร์บอซีเมทิลเซลลูโลส และ 0.7%w/v แซนแทนกัม เป็น สารช่วยแขวนตะกอน มีคุณสมบัติทางกายภาพที่เหมาะสม หลังจากเก็บไว้ 30 วัน อย่างไรก็ตาม ในระยะเวลาการ เก็บ 90 วัน ยาน้ำแขวนตะกอนที่ใช้ 1%w/v โซเดียม คาร์บอซีเมทิลเซลลูโลส ยังคงมีคุณสมบัติทางกายภาพที่ดี และคุณสมบัติการไหลและความหนืดของยาเตรียมไม่มีผล กระทบต่อการปลดปล่อยตัวยาจากยาน้ำแขวนตะกอน |
| บรรณานุกรม | : |
ธเนศ พงศ์จรรยากุล . (2540). การพัฒนายาน้ำแขวนตะกอนออกฤทธิ์นานเด็กซโตรเมธอรฟาน ซึ่งเตรียมโดยวิธีการแลกเปลี่ยนอิออน.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ธเนศ พงศ์จรรยากุล . 2540. "การพัฒนายาน้ำแขวนตะกอนออกฤทธิ์นานเด็กซโตรเมธอรฟาน ซึ่งเตรียมโดยวิธีการแลกเปลี่ยนอิออน".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ธเนศ พงศ์จรรยากุล . "การพัฒนายาน้ำแขวนตะกอนออกฤทธิ์นานเด็กซโตรเมธอรฟาน ซึ่งเตรียมโดยวิธีการแลกเปลี่ยนอิออน."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2540. Print. ธเนศ พงศ์จรรยากุล . การพัฒนายาน้ำแขวนตะกอนออกฤทธิ์นานเด็กซโตรเมธอรฟาน ซึ่งเตรียมโดยวิธีการแลกเปลี่ยนอิออน. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2540.
|
