โรคมาลาเรียเป็นโรคติดเชื้อที่เป็นสาเหตุ สำคัญอย่างหนึ่งของการเสียชีวิตของประชากรในประเทศ เขตร้อนทั่วไปรวมทั้งในเขตชายแดนประเทศไทยติดต่อ กับประเทศกัมพูชาและประเทศพม่า P. falciparum เป็นเชื้อก่อโรคในคนที่มีความรุนแรงมากที่สุด ในปัจจุบัน เชื้อชนิดนี้มีความสามารถในการปรับตัวให้ดื้อต่อยาที่ใช้ รักษาได้อย่างรวดเร็ว สำหรับกลไกการออกฤทธิ์ของยา ต่อเชื้อมาลาเรีย ส่วนใหญ่ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดจึงเป็น การยากที่จะแก้ปัญหาการดื้อยาของเชื้อได้ ดังนั้น การพัฒนาตัวยาใหม่ ๆ จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่ง รวมทั้ง เป้าหมายหรือกลไกการออกฤทธิ์ของยาต่อเชื้อมาลาเรีย นั้นก็เป็นสิ่งที่ควรจะศึกษาด้วยเช่นกัน ยาบิสควอเตอร์นารี ควิโนลิเนียม เป็นยาที่อยู่ ในกลุ่มของยาที่จับกับ DNA minor groove ซึ่งสังเคราะห์ ขึ้นมาเพื่อศึกษาการนำไปใช้ในการรักษาโรคมะเร็งเม็ด เลือดขาวในคนจำนวน 34 อนุพันธ์ ได้ถูกนำมาศึกษาความ สามารถในการฆ่าเชื้อมาลาเรียชนิดพลาสโมเดียม ฟัลซิปารั่มสายพันธุ์ที่ดื้อต่อยาคลอโรควินและพัยริเมททามีน ซึ่งเลี้ยงในห้องทดลอง และได้ทดสอบความสามารถในการ ฆ่าเซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาวของคนเพื่อนำมาคำนวณค่า in vitro therapeutic index (IVTI) เพื่อใช้ เปรียบเทียบความเป็นพิษของยาต่อเชื้อมาลาเรียกับ เซลล์ของคน จากการทดลอง พบว่าอนุพันธ์ที่แทนที่ตำแหน่ง R1 ด้วยกลุ่มเมทธิลและแทนที่ตำแหน่ง R2, R3 ด้วย ไฮโดรเจน 1-methyl-4-[4-[-4[4-(1-methyl- quinolinium)amino]benzamido]anilino]pyridinium salt (sn 6999) จะมีประสิทธิภาพในการฆ่าเชื้อสูงโดยมี IC(,50) ต่อเชื้อมาลาเรียเท่ากับ 15 นาโนโมลาร์ และ มีความเป็นพิษต่อเซลล์ของคนต่ำ จึงให้ค่า IVTI สูงสุด (>1333) นอกจากนี้อนุพันธ์อื่น ๆ อาทิเช่นอนุพันธ์ที่ มีการแทนที่วงแหวนควิโรรีน ด้วยหมู่ฟังชั่นนอลกรุ๊ปหรือ อนุพันธ์ที่มีการแทนที่วงแหวนเบนซีนที่ตำแหน่ง R2 ของ วงแหวนด้วย NH(,2) ก็มีความสามารถสูงในการฆ่าเชื้อ มาลาเรียเช่นเดียวกัน (IC(,50) ประมาณ 20 นาโนโมลาร์ และมีค่า IVTI ประมาณ 1000) มีการศึกษาพบว่าในกลุ่ม ของยาที่จับกับ DNA minor groove สามารถยับยั้งการทำงาน ของเอ็นไซม์ DNA topoisomerase ในหลอดทดลองได้ ดังนั้นอนุพันธ์บางตัวของยาบิสคลอเตอร์นารีควิโนลิเนียม จึงถูกนำมาศึกษาความสามารถในการยับยั้งการทำงาน ของเอ็นไซม์ DNA topoisomerase I และ II ของเชื้อ มาลาเรียในหลอดทดลอง ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่า ยาในกลุ่มนี้มีความสามารถยับยั้งการทำงานของเอ็นไซม์ topoisomerase ทั้งสองชนิดได้ โดยอนุพันธ์ที่มีการแทน ที่วงแหวนควิโนรีนด้วยหมู่ฟังก์ชั่นนอลกรุ๊ปจะมีความ สามารถในการยับยั้งการทำงานของเอ็นไซม์ทั้งสองชนิด สูงกว่าอนุพันธ์ที่ไม่มีการแทนที่ของวงแหวนควิโนรีน อนุพันธ์ 1-methyl-4-[4-[4-[4-(1-methyl-7-amino- quinolinium)animo]benzamido]anilino]pyridinium salt (sn 10005) ซึ่งมีการแทนที่อะมิโนกรุ๊ปที่คาร์บอน ตำแหน่งที่ 7 ของวงแหวนควิโนรีนมีความสามารถสูงสุด ในการยับยั้งการทำงานของเอ็นไซม์ โดยมีค่า minimum inhibitory concentration หรือ (MIC) ต่อ Topoisomerase I เท่ากับ 25 ไมโครโมลาร์ และ มีค่า MIC ต่อ Topoisomerase II เท่ากับ 5 ไมโครโมลาร์ นอกจากศึกษาความสามารถของยาในการยับยั้ง การเจริญเติบโตเชื้อมาลาเรียและการยับยั้งการทำงาน ของเอ็นไซม์ DNA topoisomerase แล้ว ยังได้ศึกษา ผลของการใช้ยาในกลุ่มนี้ 1-methyl-4-[4-[4-[4- (1-methyl-7-cholro-quinolinium)amino]benzamido] anilino]pyridinium salt (sn 7678) หรือ 1-methyl- 4-[4-[4-[4-(1,6-dimethyl-quinolinium)amino] benzamido]anilino]pyridinium salt (sn 8315) ร่วมกับยารักษามาลาเรียตัวอื่น ๆ ในหลอดทดลอง จากการทดลองพบว่าไม่พบการต้านฤทธิ์ของยาบิสคลอเตอร์ นารีควิโนลิเนียมร่วมกัยยารักษามาลาเรียตัวอื่น ๆ