การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับปริมาณ กาเฟอีนที่นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาได้รับจากเครื่องดื่ม กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 ที่กำลังศึกษาอยู่ในภาค การเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2540 จำนวน 429 คน ทำการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างโดยการ สุ่มแบบหลายขั้นตอน ได้โรงเรียนที่เป็นกลุ่มตัวอย่าง 5 โรงเรียน จาก 117 โรงเรียน ทำการเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม แบบสอบถามประกอบด้วยแบบสอบถามข้อมูลทั่วไป ข้อมูลเกี่ยวกับการบริโภคเครื่องดื่ม การโฆษณาเครื่องดื่ม ความรู้เกี่ยวกับกาเฟอีน ทัศนคติที่มีต่อการบริโภคเครื่องดื่มที่มีกาเฟอีน และแบบบันทึกการดื่มเครื่องดื่มเป็น เวลา 3 วัน แบบสอบถามมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.87 ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาได้รับกาเฟอีนจากเครื่องดื่มเฉลี่ย 29.1 มิลลิกรัมต่อวัน โดยกาเฟอีนที่ได้รับส่วนใหญ่มาจากเครื่องดื่มน้ำอัดลมประเภทโคลา มีปัจจัยที่สำคัญ 3 ปัจจัย ที่มีความสัมพันธ์กับปริมาณกาเฟอีนที่นักเรียนได้รับอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ p < 0.05 คือ อายุ การมีเครื่องดื่มน้ำอัดลมโคลาและ เครื่องดื่มช็อกโกแลตที่บ้าน และการที่บิดา-มารดาอนุญาตให้นักเรียนดื่มกาแฟและชาได้ นักเรียนส่วนใหญ่มีความรู้เกี่ยวกับกาเฟอีนในระดับต่ำ และมีทัศนคติที่มีต่อการบริโภค เครื่องดื่มที่มีกาเฟอีนในระดับปานกลาง