การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมิน ประสิทธิภาพและความปลอดภัยของยาลดไขมันในเลือด 2 ชนิด คือ pravastatin และ simvastatin ซึ่งเป็นยา ออกฤทธิ์ยับยั้งกัมมันตภาพของ HMG-CoA reductase ในผู้ป่วยไลโปโปรตีนสูงในเลือดประเภท II ที่คลินิกโภชนวิทยา ภาควิชาอายุรศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี ผู้ป่วยไลโปโปรตีนสูงประเภท II ในเลือดจำนวน 24 คน ซึ่งมีระดับโคเลสเตอรอลในเลือด (>,-)5.2 มิลลิโมล ต่อลิตร และระดับ แอล.ดี.แอล.-โคเลสเตอรอล (>,-)3.4 มิลลิโมลต่อลิตร เข้าร่วมในการศึกษา pravastatin ตลอด ระยะเวลาการศึกษาผู้ป่วยได้รับคำแนะนำให้รับประทานอาหาร ที่มีสัดส่วนของพลังงานดังนี้ ร้อยละ 15 จากโปรตีน ร้อยละ 30 จากไขมัน และร้อยละ 55 จากคาร์โบไฮเดรต และควบคุม ปริมาณโคเลสเตอรอลที่รับประทานให้น้อยกว่า 300 มิลลิกรัม ต่อวัน ภายหลังจากการควบคุมอาหารเป็นเวลา 4 สัปดาห์ ถ้าหากระดับโคเลสเตอรอลในเลือดยัง (>,-) 5.2 มิลลิโมล ต่อลิตร ผู้ป่วยจะได้รับการรักษาด้วย pravastatin วันละ 10 มก. การศึกษาพบว่าภายหลังการรักษาด้วย pravastatin วันละ 10 มก. 4 สัปดาห์ ระดับของโคเลสเตอรอล แอล.ดี.แอล.- โคเลสเตอรอล อะโปโปรตีนบีและพลาสมา S-particle ในเลือด ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ การลดลงของระดับไลโป-โปรตีนใน เลือดนี้คงสภาพตลอดการศึกษา การลดลงของระดับโคเลสเตอรอล ในเลือดระหว่างได้รับการรักษาด้วย pravastatin จากสัปดาห์ ที่ 0 นั้น อยู่ในเกณฑ์ร้อยละ 13.8-20.0 ส่วนการลดลงของ แอล.ดี.แอล.-โคเลสเตอรอลอยู่ระหว่างร้อยละ 18.2-28.1 อย่างไรก็ตามค่ามัชฌิมของโคเลสเตอรอล และ แอล.ดี.แอล.- โคเลสเตอรอล ในระหว่างที่ได้รับ pravastatin ยังคงสูงกว่า ค่าปกติของโคเลสเตอรอล และ แอล.ดี.แอล.-โคเลสเตอรอล คือ 5.2 และ 3.4 มิลลิโมลต่อลิตรตามลำดับ การศึกษาพบว่า ระหว่างการควบคุมอาหารเพียงอย่างเดียวคือ ระหว่างสัปดาห์ ที่ -4 และสัปดาห์ที่ 0 ระดับของโคเลสเตอรอล และ แอล.ดี.แอล.-โคเลสเตอรอลลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่พบว่าการลดลงเป็นเพียงร้อยละ 9.4 ของค่าที่ลดลงของ สัปดาห์ที่ 4 เทียบกับสัปดาห์ 0 การศึกษาไม่พบการเปลี่ยนแปลง ส่วนประกอบของร่างกายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างได้รับยา ดังนั้นส่วนประกอบของร่างกายจึงไม่มีผลกระทบต่อการแปลผล ประสิทธิภาพของ pravastatin ในการลดระดับโคเลสเตอรอล ในเลือด การศึกษาพบสหสัมพันธ์เชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ระหว่างเฮโมโกลบินหรือค่ามัชฌิมปริมาตรเม็ดเลือดแดงกับระดับ โคเลสเตอรอลในเลือด และสหสัมพันธ์เชิงลบอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติระหว่างเฮโมโกลบิน ค่ามัชฌิมปริมาตรเม็ดเลือดแดง หรือค่ามัชฌิมเฮโมโกลบินภายในเม็ดเลือดแดง ระดับ เอส.ดี.แอล.-โคเลสเตอรอลในเลือดไม่พบความแตกต่าง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของการจับตัวของเกล็ดเลือดระหว่าง ได้รับ pravastatin การศึกษาครั้งนี้ยังแสดงให้เห็นถึงความ ปลอดภัยของการรับประทาน pravastatin 10 มก. เป็นเวลา 48 สัปดาห์ ของผู้ป่วยไลโปโปรตีนในเลือดสูงประเภท II โดย ไม่พบฤทธิ์ข้างเคียงของยาทางคลินิก และพบว่ามาตรการของ โลหิตวิทยาและมาตรการที่บ่งบอกหน้าที่ตับและไตอยู่ในเกณฑ์ ปกติ ผู้ป่วยไลโปโปรตีนในเลือดสูงประเภท II ซึ่งมีระดับ โคเลสเตอรอลในเลือด >(,-)6.2 มิลลิโมลต่อลิตร และระดับ แอล.ดี.แอล.-โคเลสเตอรอลในเลือด <(,-)3.4 มิลลิโมลต่อลิตร จำนวน 29 คน เข้าร่วมในการศึกษา simvastatin ผู้ป่วยได้รับ คำแนะนำในการบริโภคเช่นเดียวกันกับผู้ป่วยในการศึกษา pravastatin หลังจากควบคุมอาหารตามคำแนะนำเป็นเวลา 4 สัปดาห์ ถ้าผู้ป่วยยังมีระดับโคเลสเตอรอลในเลือด >(,-)6.2 มิลลิโมลต่อลิตร และระดับ แอล.ดี.แอล.-โคเลสเตอรอลในเลือด >(,-)3.4 มิลลิโมลต่อลิตร จะได้รับการรักษาด้วย 10 มก. simvastatin วันละครั้งเป็นเวลา 8 สัปดาห์ (สัปดาห์ที่ 8) หลังจากนั้นถ้าระดับโคเลสเตอรอลในเลือดลดลง <5.2 มิลลิโมล ต่อลิตร ผู้ป่วยจะยังคงรับประทานยาในขนาดเดิมไปอีก 40 สัปดาห์ แต่ถ้าระดับโคเลสเตอรอลในเลือด >(,-)5.2 มิลลิโมลต่อลิตร ผู้ป่วยจะได้รับ simvastatin ในขนาดวันละ 20 มก.ต่อไปอีก 8 สัปดาห์ ถ้าระดับโคลเลสเตอรอลในเลือด ลดลง <5.2 มิลลิโมลต่อลิตร ผู้ป่วยจะยังคงทานยาในขนาดเดิม ไปอีก 32 สัปดาห์ แต่ถ้าระดับโคเลสเตอรอลยังคง >(,-) 5.2 มิลลิโมลต่อลิตร ผู้ป่วยจะได้รับ simvastatin ในขนาดวันละ 40 มก.ต่อวัน ต่อไปอีก 32 สัปดาห์ ภายหลังจากได้รับ simvastatin 4 สัปดาห์ พบว่ามีการลดลงของระดับโคเลสเตอรอล แอล.ดี.แอล.-โคเลสเตอรอล อะโปโปรตีนบี และ S-particle ในเลือดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ค่ามัชฌิมของค่าที่ลดลงของ โคเลสเตอรอลในเลือดในระหว่างได้รับ simvastatin เมื่อ เทียบกับสัปดาห์ที่ 0 พบว่าอยู่ระหว่างร้อยละ 18.5 ถึง 27.8 ขณะที่การลดลงโดยเฉลี่ยของ แอล.ดี.แอล.-โคเลสเตอรอล เมื่อเทียบกับสัปดาห์ที่ 0 อยู่ระหว่างร้อยละ 21.6 ถึง 38.9 การลดลงของระดับโคเลสเตอรอลของผู้ป่วยที่ได้รับการรักษา ด้วย simvastatin นี้ขึ้นอยู่กับขนาดของยาที่ได้รับ ปัจจัย ทางพันธุกรรมเป็นสาเหตุที่ทำให้ผู้ป่วยมีการตอบสนองต่อ simvastatin แตกต่างกัน ความชุกของวงโค้งขาวที่กระจก ตาดำในผู้ป่วยที่ตอบสนองต่อยา simvastatin ในขนาด 10 20 และ 40 มก. คือ ร้อยละ 20.0, 62.5 และ 72.7 โดยลำดับ ตลอดการศึกษาไม่พบการเปลี่ยนแปลงของส่วนประกอบของร่างกาย ของผู้ป่วย ดังนั้นส่วนประกอบของร่างกายจึงไม่เป็นปัจจัยที่มี ผลกระทบต่อแปลผลการลดระดับโคเลสเตอรอลในเลือดของ simvastatin การศึกษาพบสหสัมพันธ์เชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ ระหว่างค่ามัชฌิมปริมาตรเม็ดเลือดแดงกับระดับ โคเลสเตอรอลในเลือดและระหว่าง เฮโมโกลบินหรือค่า มัชฌิมความเข้มเข้นเฮโมโกลบินภายในเม็ดเลือดแดงกับระดับ โคเลสเตอรอลในเลือด พบสหสัมพันธ์เชิงลบอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ ระหว่างเฮโมโกลบินหรือค่ามัชฌิมความเข้มข้น เฮโมโกลบินภายในเม็ดเลือดกับระดับ เอช.ดี.แอล.- โคเลสเตอรอลในเลือด มีการลดลงของการจับตัวของเกล็ดเลือด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อกระตุ้นด้วย 4 มก./มล. ของ คอลลาเจนที่สัปดาห์ 32 และ 48 การศึกษาพบว่าการใช้ simvastatin ในการรักษาผู้ป่วยไลโปโปรตีนในเลือดสูง ประเภท II มีความปลอดภัยโดยไม่พบฤทธิ์ข้างเคียงทางคลินิค ของยา และพบว่ามาตรการทางโลหิตวิทยาและมาตรการที่บ่งบอก หน้าที่ของตับและไตอยู่ในเกณฑ์ปกติ