การควบคุมแมลงที่เป็นพาหะของโรคต่าง ๆ ด้วยสารเคมีจำพวกยาฆ่าแมลง แม้จะมีประโยชน์แต่ก็ก่อ ให้เกิดปัญหาติดตามมาหลายประการ ยกตัวอย่างเช่น สารเคมีเหล่านี้มักจะปนเปื้อนสู่สิ่งแวดล้อมและเป็น อันตรายต่อสิ่งมีชีวิตอื่น ทางเลือกหนึ่งที่จะช่วยให้ สามารถหลีกเลี่ยงปัญหาดังกล่าวได้ก็คือ การใช้จุลชีพ ในการควบคุมจำนวนแมลง Bacillus sphaericus(Bs) เป็นจุลชีพชนิดหนึ่ง ที่ถูกนำมาใช้เป็นตัวควบคุมทางชีวภาพ เนื่องจากความสามารถ ในการผลิตโปรตีนที่มีศักยภาพในการกำจัดลูกน้ำยุงได้อย่าง จำเพาะเจาะจง (toxin) ในหลายสายพันธุ์ของ Bs ที่มี ความสามารถในการผลิตโปรตีน toxin ที่มีความเป็นพิษ สูงต่อตัวอ่อนลูกน้ำยุง โปรตีน toxin นี้ประกอบขึ้นด้วย โปรตีนขนาด 51- และ 42 kDa ซึ่งพบว่าการผลิต toxin นี้ จะสัมพันธ์กับการเกิดเป็นสปอร์ (spore) ของจุลชีพ นอกจาก นี้ยังพบอีกว่าโปรตีนทั้งสองชนิดนี้ จะทำงานร่วมกันก่อให้ เกิดความเป็นพิษต่อลูกน้ำยุง มีรายงานการค้นพบว่า การแสดง ออกของยีน Bs ที่ควบคุมการสร้างโปรตีน toxin ขนาด 51-และ 42 kDa ต่ำมากใน E.coli ในการศึกษานี้ ยีนที่ควบคุมการสร้างโปรตีน toxin ของ Bs ถูกจัดให้อยู่ ภายใต้การควบคุมของโปรโมเตอร์ lac Z หรือ T7 นอกจากนี้ ยังได้ออกแบบ Shine-Dalgarno sequence (SD sequence) และโคดอนตั้งต้น (Start codon) เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ ในการควบคุมการแสดงออกของยีน toxin ของ Bs ใน E.coli ดีเอ็นเอ (DNA) ขนาด 2.65 kb ที่ประกอบด้วยยีนควบคุม การสร้างโปรตีน toxin ขนาด 51- และ 42 kDa ได้จากการ เพิ่มจำนวนจากพลาสมิด, pCC2297-M โดยใช้ปฏิกิริยาลูกโซ่ โพลีเมอเรส (PCR) ยีนที่เพิ่มจำนวนด้วยวิธีดังกล่าว จะ ประกอบด้วย SD sequence และโคดอนตั้งต้น จากนั้นยีนดังกล่าว จะถูกนำไปเชื่อมต่อและอยู่ภายใต้การควบคุมของโปรโมเตอร์ lac Z ในเวกเตอร์ pUC18 ได้เป็นพลาสมิดลูกผสม pUCBs2297 และถูกนำไปเชื่อมต่อภายใต้การควบคุมของโปรโมเตอร์ T7 ในเวกเตอร์ pT7-5 ได้เป็นพลาสมิดลูกผสม pT7-5Bs2297 การตรวจสอบการแสดงออกของยีน toxin ใน E.coli ใช้วิธีวิเคราะห์แบบ Immunoblot โดยแอติซีรั่มจากกระต่าย ต่อโปรตีน toxin ทั้งสองเป็นสิ่งจำเป็นที่ใช้ในการตรวจสอบ โดยเตรียมได้จากการกระตุ้นสัตว์ทดลองดังกล่าวด้วยโปรตีน 51 kDa หรือ 42 kDa ข้างต้นซึ่งเชื่อมต่ออยู่กับโปรตีนที่ สามารถจับกับมอลโตสที่ผ่านขบวนการทำให้บริสุทธิ์แล้ว ผลจากการวิเคราะห์ด้วยวิธี Western blot แสดงให้ เห็นว่า เมื่อเปรียบเทียบการแสดงออกของยีนการควบคุมการ สร้างโปรตีน toxin ภายใต้การควบคุมของโปรโมเตอร์ 3 ชนิดคือ โปรโมเตอร์ T7 (pT7-5Bs2297), lac Z (pUCBs2297) และโปรโมเตอร์ของ Bs เอง (pCC2297-M) ยีนควบคุมการสร้างโปรตีน toxin ทั้ง 51- และ 42 kDa ที่ถูกควบคุมด้วยโปรโมเตอร์ T7 มีการแสดงออกสูงที่สุด ในทางตรงกันข้ามภายใต้การควบคุมของโปรโมเตอร์ lac Z จะมีการแสดงออกของยีนต่ำที่สุด และจากการตรวจสอบความ เป็นพิษของโปรตีน toxin แสดงให้เห็นว่า E.coli ที่มี พลาสมิด pT7-5Bs2297, pCC2297-M หรือ pUCBs2297 อยู่ในระดับความเข้มข้น 10(7) เซลล์/มิลลิลิตร จะออก ฤทธิ์ฆ่าตัวอ่อนลูกน้ำยุง Culex quinquefasciatus ได้ โดยมีเปอร์เซนต์การตายคิดเป็น 93.2(+,-)4.7%, 79.8(+,-)6.3% และ 64.8(+,-)5.9% ตามลำดับ ผลการ ทดลองนี้ชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างความเป็นพิษของ โปรตีน toxin กับระดับการแสดงออกของยีนควบคุมการสร้าง โปรตีน toxin ใน E.coli