การศึกษาคุณค่าทางอาหารของแมลงที่กินได้ทางภาคใต้ตอนบน เป็นการศึกษาเพื่อ จำแนกและรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับแมลงที่บริโภคกันทางภาคใต้ตอนบน ตลอดจนเป็นการรวบ รวมข้อมูลความหลากหลายทางชีวภาพของแมลง เพื่อวิเคราะห์หาปริมาณโปรตีน ไขมันที่มีอยู่ ในแมลงที่นำมาบริโภคบางชนิด และเพื่อเป็นการนำเสนออาหารที่มีคุณค่าโปรตีนและไขมันให้ เป็นทางเลือกในการบริโภคของคนในท้องถิ่น วิธีการศึกษาได้กำหนดเป็น 2 ขั้นตอนคือ ขั้นตอน แรกเป็นการศึกษาในภาคสนามโดยออกสำรวจเก็บตัวอย่างจากตลาดสด ร้านอาหารพื้นบ้าน และสัมภาษณ์คนในท้องถิ่นของจังหวัดระนอง ชุมพร และสุราษฎร์ธานี 3 ครั้ง ตลอดระยะ เวลา 1 ปี ขั้นตอนที่ 2 ได้นำตัวอย่างของแมลงบางชนิดทำการวิเคราะห์หาปริมาณคุณค่าทาง อาหาร (Proximate analysis) เพื่อหาปริมาณของโปรตีน ไขมัน ความชื้น เถ้า เยื่อใย แคลเซียม ฟอสฟอรัส เกลือ และพลังงาน ผลการศึกษาภาคสนามพบว่าแมลงที่กินได้ ทั้งหมดมี 7 อันดับ 15 วงศ์ 19 ชนิด คือ ตั๊กแตนปาทังกา (Patanga succinta) จิ้งหรีดทองแดง (Acheta testaceus) จิ้งหรีดทองดำ (A.bimaculata) แมลงกระชอน (Gryllotalpa africana) แมลงเหนี่ยง (Hydrophilus sp.) ด้วงดิ่ง (Cybister sp.) แมลงนูนหลวง (Lepidiota stigma) แมลงนูน (Apogonia sp.) ด้วงงวงมะพร้าว (Rhychophorus ferrugineus) แมลงค่อมทอง (Hypomeces squamosus) แมลงดานา (Lethocerus indicus) มดแดง (Oecophylla smaragdina) แมลงมัน (Carebara lignata) ต่อ (Vespa affinis) ผึ้งมิ้น (Apis florea) หนอนม้วนใบกล้วย (Erionota thrax thrax) ไหม (Bombyx mori) จั๊กจั่น (Dundubia intermerata) และแมลงปอบ้าน ส่วนผลการวิเคราะห์หา ปริมาณคุณค่าทางอาหารของแมลง 15 ชนิด ผลปรากฎว่าจั๊กจั่นมีปริมาณโปรตีนสูงที่สุด 29.54% ด้วงงวงมะพร้าวมีปริมาณไขมันสูงสุด 15.69% แมลงทุกชนิดจัดว่ามีปริมาณความชื้น เถ้า เยื่อใย ที่ค่อนข้างสูง แต่มีแร่ธาตุ แคลเซียม ฟอสฟอรัส และเกลือที่ค่อนข้างต่ำ ผึ้งใหั พลังงานสูงสุด 268.9 กิโลแคลอรี / 100 กรัม Nutritional values of some edible insects in the upper southern region of Thailand were presented in this paper. The purpose of this study is to give the information on nutritional values to the local people in order to select the right insects for their consumption as sources of protein and some beneficial fat. The study devided into 2 steps, i.e.insect survey and proximate analysis. On the survey process, some edible insects were collected from local markets and local food shops in the provinces of Ranong, Chumporn, and Suratthani. The insect information obtained through the interview of local people was also collected during the survey period. The survey period was last one year beginning from August, 1997 to August, 1998. Totally 3 times of survey had been done. The collected insects then were analyzed for their crude protein, crude fat, moisture, ash, crude fiber, calcium, phosphorus, salt, and enery contents. Insect classification showed that the edible insects fell into 19 species of 15 families in 7 orders. Those included Patanga succinta, Acheta testaceus, A.bimaculata, Gryllotalpa africana, Hydrophilus sp., Cybister sp., Lepidiota stigma, Apogonia sp., Rhychophorus ferrugineus, Hypomeces squamosus, Lethocerus indicus, Oecophylla smaragdina, Carebara lignata, Vespa affinis, Apis florea, Erionota thrax thrax, Bombyx mori, Dundubia intermerata and dragon fly. Only 15 species were proximate analyzed. The results showed that D. intermerata had the highest protein content at the value of 29.54%. R.ferrugineus had the highest crude fat at the value of 15.69%. All of analyzed insects had the moderate high values of moisture, ash, and crude fiber contents. However, their values of calcium, phosphorus, and salt content were quite low. A.florea gave the highest energy with the value of 268.9 kcal/100g.