ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ความสัมพันธ์ของปริมาณตะกั่ว เหล็ก แคลเซียม และสังกะสี ที่ได้รับจากอาหารบริโภคกับระดับตะกั่วในเลือดของคนงาน โรงงานแบตเตอรี่

หน่วยงาน ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ความสัมพันธ์ของปริมาณตะกั่ว เหล็ก แคลเซียม และสังกะสี ที่ได้รับจากอาหารบริโภคกับระดับตะกั่วในเลือดของคนงาน โรงงานแบตเตอรี่
นักวิจัย : อรพันธ์ อันติมานนท์
คำค้น : -
หน่วยงาน : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2538
อ้างอิง : http://www.thaithesis.org/detail.php?id=41014
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

การศึกษาวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อหาความ สัมพันธ์ระหว่างปริมาณ ตะกั่ว เหล็ก แคลเซียม และสังกะสี ในอาหารบริโภคกับระดับตะกั่วในเลือด พร้อมทั้งเปรียบเทียบ ระดับตะกั่วในเลือด ระหว่างกลุ่มที่ได้รับ เหล็ก แคลเซียม และสังกะสีจากอาหารบริโภคเพียงพอและไม่เพียงพอ โดย ศึกษาในกลุ่มตัวอย่างคนงานชายที่มีสุขภาพดี ทำงานในโรงงาน แบตเตอรี่แห่งหนึ่ง จำนวน 60 คน อายุระหว่าง 25-55 ปี ทำการเก็บข้อมูลในช่วงเดือนกรกฎาคม ถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2537 โดยการสัมภาษณ์ข้อมูลทั่วไป เก็บตัวอย่างอาหารบริโภค เป็นเวลา 2 วัน โดยวิธี Duplicate portion study เจาะเลือดหาระดับตะกั่วนำไปวิเคราะห์ทางห้องปฏิบัติการ ด้วยวิธี Atomic Absorption Spectrophotometry หลังเก็บอาหาร 4 สัปดาห์ ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มคนงานได้รับตะกั่วจากอาหาร บริโภคเฉลี่ย 60 ไมโครกรัม ต่อวัน ไม่เกินข้อกำหนดที่ องค์การอนามัยโลกและองค์การอาหารและเกษตรแห่งโลก กำหนดไว้ ได้รับเหล็ก แคลเซียม และสังกะสี จากอาหาร บริโภคเฉลี่ย 10.24, 383.27 และ 9.17 มิลลิกรัม ต่อวัน ตามลำดับ จำนวนของผู้ที่ได้รับ เหล็ก แคลเซียม และสังกะสี ไม่เพียงพอ คิดเป็นร้อยละ 21.67, 83.33 และ 65.00 ตามลำดับ และเมื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างระดับตะกั่วใน อาหารบริโภคของกลุ่มที่ได้รับ เหล็ก แคลเซียม และสังกะสี เพียงพอและไม่เพียงพอกับระดับตะกั่วในเลือดพบว่าสัมพันธ์กัน อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้ปริมาณเหล็ก แคลเซียม และสังกะสีที่ได้รับจากอาหารบริโภคสัมพันธ์กับระดับตะกั่ว ในเลือดอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อเปรียบเทียบค่าเฉลี่ย ระดับตะกั่วในเลือดระหว่างกลุ่มที่ได้รับ เหล็ก แคลเซียม และสังกะสี จากอาหารบริโภคเพียงพอกับไม่เพียงพอ พบว่า แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ จากการทดสอบสมมติฐาน พบว่าไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ แต่การศึกษานี้ก็พอจะทำให้เห็น แนวโน้มความสัมพันธ์ระหว่างระดับตะกั่ว ระดับเกลือแร่ใน อาหารบริโภคกับระดับตะกั่วในเลือด หากมีการเพิ่มจำนวน ตัวอย่างให้มากขึ้น และศึกษาในกลุ่มที่ได้รับตะกั่วจากอาหาร บริโภคในปริมาณสูง ๆ จะทำให้เห็นความสัมพันธ์ชัดเจนขึ้น จากการศึกษา พบว่า กลุ่มคนงานส่วนใหญ่ ได้รับ เหล็ก แคลเซียม และสังกะสี จากอาหารบริโภคในระดับต่ำ และขาดความรู้ทางด้านพฤติกรรมอนามัย ดังนั้นการส่งเสริม สุขภาพที่สำคัญคือการให้ความรู้ทางโภชนาการ และความรู้ ทางด้านพฤติกรรมอนามัยแก่คนงาน เพื่อปรับปรุงสุขภาพของ เขาเหล่านั้นให้ดีขึ้น

บรรณานุกรม :
อรพันธ์ อันติมานนท์ . (2538). ความสัมพันธ์ของปริมาณตะกั่ว เหล็ก แคลเซียม และสังกะสี ที่ได้รับจากอาหารบริโภคกับระดับตะกั่วในเลือดของคนงาน โรงงานแบตเตอรี่.
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
อรพันธ์ อันติมานนท์ . 2538. "ความสัมพันธ์ของปริมาณตะกั่ว เหล็ก แคลเซียม และสังกะสี ที่ได้รับจากอาหารบริโภคกับระดับตะกั่วในเลือดของคนงาน โรงงานแบตเตอรี่".
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
อรพันธ์ อันติมานนท์ . "ความสัมพันธ์ของปริมาณตะกั่ว เหล็ก แคลเซียม และสังกะสี ที่ได้รับจากอาหารบริโภคกับระดับตะกั่วในเลือดของคนงาน โรงงานแบตเตอรี่."
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2538. Print.
อรพันธ์ อันติมานนท์ . ความสัมพันธ์ของปริมาณตะกั่ว เหล็ก แคลเซียม และสังกะสี ที่ได้รับจากอาหารบริโภคกับระดับตะกั่วในเลือดของคนงาน โรงงานแบตเตอรี่. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2538.