จุดมุ่งหมาย เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบทัศนะของนักศึกษาที่มีเกรดเฉลี่ยสูงสุด และเกรดเฉลี่ยต่ำสุดที่มีต่อสภาพแวดล้อมทางการเรียนในคณะแพทย์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ทั้ง 6 ด้าน คือด้านสื่อวัสดุ ด้านสื่อเครื่องมือ ด้านเทคนิค ด้านอาคารสถานที่ ด้านเนื้อหาวิชา และด้านบุคลากร วิธีการวิจัย กลุ่มตัวอย่าง เป็นนักศึกษาแพทย์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ที่กำลังศึกษาอยู่ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2533 โดยจำแนกออกเป็น 2 ระดับ คือ ระดับปรีคลีนิก และระดับคลินิกจำนวนทั้งสิ้น 186 คน ซึ่งได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้าเป็นแบบสอบถามที่สร้างขึ้นเอง จำนวน 49 ข้อ มีค่าอำนาจจำแนกตั้งแต่ T 1.75 ขึ้นไปและมีค่าความเชื่อมั่นแบบสอบถามทั้งฉบับ .91 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ T-TEST ผลการวิจัย 1) นักศึกษาระดับปรีคลินิก กลุ่มที่มีเกรดเฉลี่ยสูงมีทัศนะต่อสภาพแวดล้อมทางการเรียนโดยส่วนรวมอยู่ในระดับปานกลาง ส่วนนักศึกษากลุ่มที่มีเกรดเฉลี่ยต่ำ มีทัศนะต่อสภาพแวดล้อมทางการเรียนโดยส่วนรวมอยู่ในระดับมาก 2) นักศึกษาระดับคลินิก กลุ่มที่มีเกรดเฉลี่ยสูงมีทัศนะต่อสภาพแวดล้อมทางการเรียนโดยส่วนรวมอยู่ในระดับปานกลาง ส่วนกลุ่มที่มีเกรดเฉลี่ยต่ำ มีทัศนะต่อสภาพแวดล้อมทางการเรียนโดยส่วนรวมอยู่ในระดับปานกลาง 3) นักศึกษาระดับปรีคลินิก ที่มีเกรดเฉลี่ยสูงและเกรดเฉลี่ยต่ำมีทัศนะต่อสภาพแวดล้อมทางการเรียนโดยส่วนรวมไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 4) ทัศนะของนักศึกษาระดับคลินิก ที่มีเกรดเฉลี่ยสูงและเกรดเฉลี่ยต่ำมีทัศนะต่อสภาพแวดล้อมทางการเรียนโดยส่วนรวมไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ยกเว้นทัศนะที่มีต่อสภาพแวดล้อมทางการเรียนรายด้านด้านอาคารสถานที่ที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ