หอยทากยักษ์ (Achatina fulica) นับว่าเป็นหอยที่เริ่มมีความสำคัญทางเศรษฐกิจอีกชนิดหนึ่ง เนื่องจากได้มีการนำมาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์อาหารส่งไปจำหน่ายยังตลาดต่างประเทศในแต่ละปีเป็นจำนวนมาก ทำให้ปริมาณหอยทากยักษ์ที่มีอยู่ในธรรมชาติ มีแนวโน้มลดลง การแสวงหาแนวทางที่จะเพาะเลี้ยงเพื่อให้มีปริมาณหอยทากยักษ์เพียงพอที่จะนำมาผลิตในเชิงอุตสาหกรรมนั้นจึงมุ่งศึกษาถึงปัจจัยที่มีผลต่ออัตราการอยู่รอดและการเจริญเติบโตของตัวอ่อนหอยทากยักษ์ระยะต้น ได้แก่ วิธีการเพาะเลี้ยง ชนิดของภาชนะ และวัสดุที่ใช้ปิดภาชนะเพาะเลี้ยงซึ่งจะคำนึงถึงความสะดวก และต้นทุนที่ใช้ในการผลิตที่ไม่สูงจนเกินไป จากการทดลองทำการเพาะเลี้ยงตัวอ่อนหอยทากยักษ์ระยะต้น โดยใช้วิธีการเพาะเลี้ยงที่ต่างกันสองวิธี คือ การดูแลทำความสะอาดภาชนะทุกวัน และการดูแลทำความสะอาดภาชนะทุก10 วัน พบว่าวิธีการเพาะเลี้ยงที่ต่างกันไม่มีผลให้ตัวอ่อนหอยทากยักษ์ระยะต้นมีอัตราการอยู่รอดแตกต่างกัน แต่มีผลให้อัตราการเจริญเติบโตแตกต่างกันโดยที่วิธีการเพาะเลี้ยงด้วยการดูแลทำความสะอาดภาชนะทุกวันจะทำให้ตัวอ่อนหอยทากยักษ์ระยะต้นมีการเจริญเติบโตได้ดีกว่า การทดลองเลี้ยงหอยทากยักษ์ในภาชนะที่ทำจากวัสดุต่างชนิดกันพบว่า ชนิดของภาชนะที่ใช้เพาะเลี้ยงจะมีอิทธิพลต่อการอัตราการอยู่รอด และการเจริญเติบโตของตัวอ่อนหอยทากยักษ์ระยะต้นโดยเฉพาะเมื่อทำการเพาะเลี้ยงในภาชนะที่ทำจากพลาสติกจะทำให้มีอัตราการอยู่รอด และการเจริญเติบโตสูงที่สุด เมื่อเปรียบเทียบกับการเพาะเลี้ยงในภาชนะที่สานจากไม้ไผ่ และภาชนะที่ทำจากดินเผา สำหรับชนิดของวัสดุปิดภาชนะนั้นพบว่าจะมีอิทธิพลต่ออัตราการอยู่รอดของตัวอ่อนหอยทากยักษ์ระยะต้น โดยเฉพาะเมื่อทำการเพาะเลี้ยงโดยใช้ผ้าโปร่งเป็นวัสดุปิดภาชนะจะทำให้ตัวอ่อนหอยทากยักษ์ระยะต้น มีอัตราการอยู่รอดสูงกว่าการใช้พลาสติกเป็นวัสดุปิดภาชนะ แต่ปัจจัยชนิดนี้จะไม่ส่งผลให้ตัวอ่อนหอยทากยักษ์ระยะต้นมีการเจริญเติบโตแตกต่างกัน และผลจากการศึกษาอิทธิพลร่วมของปัจจัยต่างๆ พบว่า วิธีการเพาะเลี้ยงและวัสดุปิดภาชนะจะส่งผลร่วมกันต่อการเจริญเติบโตเฉพาะการเพิ่มขนาดความกว้างของเปลือกตัวอ่อนหอยทากยักษ์ระยะต้น ซึ่งวิธีการเพาะเลี้ยง และวัสดุปิดภาชนะที่ให้ผลร่วมกันได้ดีที่สุด ต่อการเจริญเติบโตในการเพิ่มขนาดความกว้างของเปลือกคือวิธีการเพาะเลี้ยงโดยการดูแลทำความสะอาดภาชนะทุกวันและใช้ผ้าโปร่งเป็นวัสดุปิดภาชนะ