การวิจัยมีความมุ่งหมายเพื่อศึกษาสภาพทั่วไปทางเศรษฐกิจสังคมบ้านคูเดื่อ การประกอบอาชีพที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยว ตลอดจนผลกระทบทางเศรษฐกิจ สังคม จากการพัฒนาการท่องเที่ยวต่อชาวบ้านคูเดื่อ การเก็บข้อมูลใช้วิธีการสัมภาษณ์หัวหน้าครัวเรือนชาวบ้านคูเดื่อ 116 ครัวเรือนสัมภาษณ์ผู้รู้ในหมู่บ้าน และสอบถามนักท่องเที่ยว ประกอบกับการสังเกตสภาพต่างๆ ภายในหมู่บ้าน ผลการวิจัย 1. บ้านคูเดื่อตั้งมานานเมื่อใดไม่ปรากฎหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษรชัดเจน จากการบอกเล่าผู้ที่มาตั้งหมู่บ้านครั้งแรกทราบว่าอพยพมาจากเมืองอุบลราชธานี สภาพสังคม ชาวบ้านคูเดื่อทั้งหมดพูดภาษาไทยอีสาน นับถือศาสนาพุทธ การดำรงชีวิตเหมือนสังคมชนบททั่วไป สภาพเศรษฐกิจการประกอบอาชีพเดิมอาชีพหลักเกษตรกรรม ปัจจุบันเปลี่ยนมาประกอบอาชีพเกี่ยวกับการท่องเที่ยวดำเนินธุรกิจเพื่อการค้า 2. การประกอบธุรกิจท่องเที่ยวของชาวบ้านเริ่มประมาณปี พ.ศ.2520 โดยชาวบ้านจะประกอบธุรกิจร้านอาหารบริเวณหาดคูเดื่อ ในปี พ.ศ.2530 ซึ่งเป็นปีที่รัฐบาลให้เป็นปีท่องเที่ยวไทย หาดคูเดื่อได้รับการพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยว จึงทำให้มีผู้มาประกอบธุรกิจท่องเที่ยวเป็นจำนวนมาก จนกลายเป็นธุรกิจที่มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักของคนทั่วไป และนอกจากจะประกอบธุรกิจร้านอาหาร ยังมีธุรกิจบริการอื่นๆ อีกคือ บริการรับฝากรถ และหาบเร่ 3. การพัฒนาการท่องเที่ยวหาดคูเดื่อส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจ สังคมชาวบ้านคูเดื่อดังนี้ 3.1 ผลกระทบด้านเศรษฐกิจ 3.1.1 ชาวบ้านมีอาชีพหลัก อาชีพรองมากขึ้น ชาวบ้านได้เปลี่ยนอาชีพมาประกอบธุรกิจท่องเที่ยวเป็นจำนวนมาก 3.1.2 ชาวบ้านมีรายได้เพิ่มมากขึ้น ส่งผลต่อภาวะการออมและลดภาวะหนี้สินของชาวบ้าน 3.1.3 ชาวบ้านมีการถือครองและใช้ประโยชน์จากที่ดินเพื่อการเกษตรกรรมน้อยลงนอกนั้นยังทำให้ที่ดินบริเวณแหล่งท่องเที่ยวมีราคาสูงขึ้น 3.1.4 การอพยพแรงงานไปทำงานนอกหมู่บ้านของชาวบ้านน้อยลง ด้านการใช้แรงงานต้องใช้แรงงานในการประกอบอาชีพมากขึ้น 3.1.5 ชาวบ้านมีการใช้จ่ายและบริโภคมากขึ้น โดยเฉพาะสิ่งอำนวยความสะดวกเครื่องใช้ในครัวเรือน เช่น รถยนต์ จักรยานยนต์ เครื่องใช้ไฟฟ้าต่างๆ ตลอดจนการใช้จ่ายเพื่ออุปโภค บริโภคในชีวิตประจำวัน 3.1.6 ชาวบ้านมีการลงทุนประกอบธุรกิจในเชิงการค้ามากขึ้น 3.2 ผลกระทบด้านสังคม 3.2.1 ชาวบ้านได้รับวัฒนธรรมเมืองมากขึ้น ระบบการแลกเปลี่ยนโดยเฉพาะเงินตราเป็นสื่อกลางหลักเข้ามามีบทบาทต่อชาวบ้านมากขึ้น วิถีการดำรงชีวิตของชาวบ้านจึงมีการเปลี่ยนแปลง 3.2.2 ค่าครองชีพในหมู่บ้านสูงขึ้น เนื่องจากต้องพึ่งสินค้า ทั้งสินค้าวัตถุดิบและสินค้าประเภทเครื่องใช้อุปโภคบริโภคจากเมือง ตลอดจนการใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือยของนักท่องเที่ยว 3.2.3 มีการพัฒนาสาธารณูปโภคพื้นฐานเข้าสู่หมู่บ้าน เช่น ถนนราดยาง ไฟฟ้าสร้างความเจริญให้แก่ท้องถิ่น 3.2.4 ปัญหาสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะความสกปรก สิ่งปฏิกูลโสโครกบริเวณแหล่งท่องเที่ยว ทำลายความสวยงามของธรรมชาติ และก่อให้เกิดปัญหาน้ำเสียในแม่น้ำ 3.2.5 ปัญหาสังคมในหมู่บ้าน โดยเฉพาะปัญหาการพนันและยาเสพติด นอกนั้นปัญหาอาชญากรรม โจรผู้ร้าย การมั่วสุมทางเพศ บริเวณแหล่งท่องเที่ยว