จุดมุ่งหมายในการศึกษาท่าฟ้อนของหมอลำกลอนวาดอุบลราชธานีครั้งนี้ มุ่งศึกษาท่าฟ้อนแม่บทและท่าฟ้อนอิสระ ท่าฟ้อนของหมอลำกลอนวาดอุบลราชธานี แบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท คือ ท่าฟ้อนเกี้ยวหรือท่าฟ้อนแม่บท ซึ่งหมายถึงท่าฟ้อนที่หมอลำกลอน ชาย-หญิง ทุกคนต้องเรียนรู้และนำมาใช้ในการแสดง กับ ท่าฟ้อนอิสระ หรือท่าฟ้อนเบ็ดเตล็ดซึ่งหมายถึงท่าฟ้อน ที่หมอลำบางคนคิดประดิษฐ์ขึ้นมาใช้ โดยนำเอาลักษณะท่าทางหรือกริยาอาการของคน สัตว์ ตลอดจนปรากฎการณ์ในธรรมชาติมาแต่งเป็นกลอนลำและขณะลำนั้น หมอลำก็จะออกท่าทางประกอบไปด้วย ท่าฟ้อนของหมอลำกลอนวาดอุบลราชธานี มีท่าประกอบ ซึ่งแยกออกเป็นหลักปฏิบัติใหญ่ๆ ได้2 ประเภท คือ ท่านาคเกี้ยวเกล้า แสดงออกการใช้ข้อมูลและช่วงแขน มีความหมายแสดงการเคารพบูชา ท่าฟ้อนธรรมดา แสดงท่าออกไหล่และช่วงแขน มีความหมายแสดงการเตรียมเพื่อเชื่อมโยงท่าใหม่ ท่าสาละวันเตี้ยลง แสดงท่าออกทางช่วงขาและลำตัว แสดงให้เห็นถึงอารมณ์สนุกสนานหยอกเย้า ท่าจก หรือท่าปัดป้อง แสดงท่าออกทางช่วงแขนในทางจับต้องหรือปัดป้องอวัยวะเพศ ซึ่งเป็นการแสดงอารมณ์สนุกสนานทางอารมณ์รัก ท่าฟ้อนไล่ครุบ แสดงท่าออกทางการเคลื่อนไหวของร่างกายในท่าไล่และหนี แสดงถึงอารมณ์ดุดัน ต่อสู้และหวาดกลัว ท่าฟ้อนม้วนมือ แสดงออกทางข้อมือและช่วงแขนหมุนวน เป็นการแสดงสัญญาณว่าสิ้นสุดการฟ้อนลง ท่าฟ้อนกำมือ แสดงออกถึงมือหรือข้อมือและช่วงแขน แสดงอารมณ์ของการสิ้นสุด หรือการเลิกลาจากกัน ท่าฟ้อนอิสระของหมอลำกลอนวาดอุบลราชธานี ซึ่งเป็นการฟ้อนประกอบการลำทางสั้นของหมอลำกลอนเพียงคนเดียว มีหลายท่าและจำนวนการแสดงท่าเหล่านั้น จะมีลีลาท่าทางสัมพันธ์สอดคล้องกับเนื้อหาและจังหวะ