ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การศึกษาระดับการใช้และขั้นการเกี่ยวข้องกับหลักสูตรวิชาเคมีระดับมัธยมศึกษาตอนปลายของครูเคมี

หน่วยงาน ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การศึกษาระดับการใช้และขั้นการเกี่ยวข้องกับหลักสูตรวิชาเคมีระดับมัธยมศึกษาตอนปลายของครูเคมี
นักวิจัย : เสรี ปรีดาศักดิ์
คำค้น : -
หน่วยงาน : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2532
อ้างอิง : http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1192532000044
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

การศึกษามีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาและเปรียบเทียบระดับการใช้และขั้นการเกี่ยวข้องกับหลักสูตรวิชาเคมี ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายของครูเคมี โดยส่วนรวม จำแนกตามเพศและประสบการณ์ในการสอน กลุ่มตัวอย่างเป็นครูเคมีจากโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย สังกัดกรมสามัญศึกษาเขตการศึกษา 10 ปีการศึกษา 2531 จำนวน 128 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบแบ่งชั้น(Stratified Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลมี 2 ฉบับ ฉบับแรกคือ แบบสอบถามขั้นการเกี่ยวข้องกับหลักสูตรวิชาเคมี ซึ่งมี 6 ขั้น ได้แก่ ขั้นมีความรู้ ขั้นเกี่ยวกับตนเอง ขั้นการจัดการ ขั้นผลของการใช้ ขั้นความร่วมมือ และขั้นการหานวัตกรรม ซึ่งผู้วิจัยได้ปรับปรุงจากแบบสอบถามขั้นการเกี่ยวข้อง ของฮอลล์, จอร์จ และรัทเธอร์ฟอร์ด (Hall, George and Rutherford) และฉบับที่ 2 คือ แบบสอบถามระดับการใช้หลักสูตรวิชาเคมี ซึ่งมี 4 ระดับ ได้แก่ การใช้แบบหุ่นยนต์การใช้แบบงานประจำ การใช้แบบปรับปรุง และการใช้แบบบูรณาการ ซึ่งผู้วิจัยได้พัฒนามาจากนิยามการใช้หลักสูตรในระดับต่างๆ ของฮอลล์ และคนอื่นๆ (Hall and others) ในแต่ละระดับของแบบสอบถามระดับการใช้มีค่าความเชื่อมั่นอยู่ระหว่าง 0.8702 ถึง 0.9221 แต่ละขั้นของแบบสอบถามขั้นการเกี่ยวข้องกับหลักสูตรวิชาเคมี มีค่าความเชื่อมั่นอยู่ระหว่าง 0.5933 ถึง0.8922 และมีค่าอำนาจจำแนก ที่พิจารณาจากค่า Item-total Correlation เท่ากับและสูงกว่า 0.361 ขึ้นไป การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าเฉลี่ยและการวิเคราะห์ความแปรปรวนสองทาง ผลการศึกษา 1. ครูเคมีโดยส่วนรวมและจำแนกตามเพศและประสบการณ์ในการสอน มีระดับการใช้หลักสูตรวิชาเคมี แบบหุ่นยนต์และแบบงานประจำ อยู่ในเกณฑ์ปฏิบัติบ่อยครั้ง แต่มีระดับการใช้แบบปรับปรุงและแบบบูรณาการ อยู่ในเกณฑ์ปฏิบัติบางครั้ง 2. ครูเคมีโดยส่วนรวมและจำแนกตามเพศและประสบการณ์ มีขั้นการเกี่ยวข้องกับหลักสูตรวิชาเคมี ในขั้นมีความรู้ ขั้นเกี่ยวกับตนเอง ขั้นการจัดการ ขั้นผลของการใช้และขั้นความร่วมมือ อยู่ในเกณฑ์ระดับสูง แต่มีขั้นการหานวัตกรรมใหม่ อยู่ในเกณฑ์ระดับต่ำ 3. ครูเคมีชายและครูเคมีหญิง มีระดับการใช้หลักสูตรวิชาเคมี แบบงานประจำและแบบปรับปรุง แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยครูเคมีหญิงมีระดับการใช้หลักสูตรวิชาเคมี แบบงานประจำและแบบปรับปรุง มากกว่าครูเคมีชาย แต่ครูเคมีทั้งชายและหญิงมีระดับการใช้หลักสูตรวิชาเคมี แบบหุ่นยนต์และแบบบูรณาการ ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้ครูเคมีหญิงมีการใช้หลักสูตรวิชาเคมีเฉพาะด้านการประเมินผล ของระดับการใช้แบบหุ่นยนต์และของระดับการใช้แบบงานประจำ และด้านจุดประสงค์ของระดับการใช้แบบปรับปรุงและของระดับการใช้แบบบูรณาการ มากกว่าครูเคมีชายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. ครูเคมีที่มีประสบการณ์ในการสอนแตกต่างกันคือ ครูเคมีที่มีประสบการณ์ในการสอนน้อยกว่าหรือเท่ากับ 7 ปี และครูเคมีที่มีประสบการณ์ในการสอนมากกว่า 7 ปี มีระดับการใช้หลักสูตรวิชาเคมี ในทุกระดับและทุกด้านไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 5. ครูเคมีที่มีเพศแตกต่างกัน และประสบการณ์ในการสอนแตกต่างกัน มีขั้นการเกี่ยวข้องกับหลักสูตรวิชาเคมีในแต่ละขั้น ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 6. ไม่มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างเพศและประสบการณ์ในการสอน ต่อระดับการใช้หลักสูตรวิชาเคมีทั้งในแต่ละระดับการใช้ และจำแนกเป็นรายด้าน และต่อขั้นการเกี่ยวข้องกับหลักสูตรวิชาเคมีในแต่ละขั้น

บรรณานุกรม :
เสรี ปรีดาศักดิ์ . (2532). การศึกษาระดับการใช้และขั้นการเกี่ยวข้องกับหลักสูตรวิชาเคมีระดับมัธยมศึกษาตอนปลายของครูเคมี.
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
เสรี ปรีดาศักดิ์ . 2532. "การศึกษาระดับการใช้และขั้นการเกี่ยวข้องกับหลักสูตรวิชาเคมีระดับมัธยมศึกษาตอนปลายของครูเคมี".
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
เสรี ปรีดาศักดิ์ . "การศึกษาระดับการใช้และขั้นการเกี่ยวข้องกับหลักสูตรวิชาเคมีระดับมัธยมศึกษาตอนปลายของครูเคมี."
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2532. Print.
เสรี ปรีดาศักดิ์ . การศึกษาระดับการใช้และขั้นการเกี่ยวข้องกับหลักสูตรวิชาเคมีระดับมัธยมศึกษาตอนปลายของครูเคมี. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2532.