การบำบัดไอระเหยของไอโซโพรพานอลด้วยระบบกรองชีวภาพแบบหยดโดยทำการบำบัด ไอระเหยของไอโซโพรพานอลที่มีอุณหภูมิสูง 50 องศาเซลเซียส ด้วยระบบกรองชีวภาพ แบบหยดขนาดทดลอง ภายในบรรจุตัวกลางที่เป็นวัสดุสังเคราะห์ (พลาสติก) และตรึงด้วย จุลินทรีย์ชนิดทนความร้อน ซึ่งใช้วิธีคัดเลือกทางธรรมชาติจากโรงบำบัดน้ำเสีย ชุมชนห้วยขวางโดยชนิดของจุลินทรีย์ที่พบในถังกรองมี 4 แบบ คือ แบบเซลล์กลมแกรมลบ แบบเซลล์กลมแกรมบวก แบบเซลล์แท่งแกรมลบ และแบบเซลล์กึ่งกลมกึ่งแท่ง ชนิดแกรมบวก สำหรับการปฏิบัติการทำการศึกษาปริมาณความเข้มข้นขาเข้าของไอระเหยของไอโซโพรพานอล อยู่ในช่วง 1.17-6.90 กรัม/ลบ.ม. มีอัตราการไหลของอากาศคงที่ที่ 0.31 ลบ.ม./ ตร.ม.-นาที และอัตราการไหลของน้ำเชื้อจุลินทรีย์ขาเข้า 0.0047 ลบ.ม./ตร.ม.-นาที พบว่าในช่วงที่ทำการทดลองระบบมีความสามารถในการกำจัดสูงสุดเท่ากับ 115.98 กรัม/ ลบ.ม.-ชม. เมื่อมีภาระบรรทุกมลสาร 142.34 กรัม/ลบ.ม.-ชม. และความสามารถในการ บำบัดจะมากกว่าร้อยละ 90 เมื่อภาระบรรทุกมลสารไม่เกิน 97.5 กรัม/ลบ.ม.-ชม. และ จากความสัมพันธ์แบบ Michaelis-Menten ทำให้ได้ค่าจลนพลศาสตร์แบบมหภาคของการย่อย สลายไอโซโพรพานอล โดยอัตราการกำจัดทางชีวภาพสูงสุด (~ir(,max)~i) มีค่าเท่ากับ 0.1696 กรัม/ลบ.ม.-วินาที ค่าคงที่ของ Michaelis-Menten (~iK(,m)~i) มีค่า เท่ากับ 29.3051 กรัม/ลบ.ม. จากการศึกษาพบว่าในระหว่างการเกิดกระบวนการย่อยสลาย ไอโซโพรพานอลจะมีอะซิโตนเกิดขึ้น ซึ่งจะมีปริมาณเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงจุดหนึ่ง แล้วจึงลดลงก่อนที่จะออกจากระบบ แสดงว่าในระบบมีทั้งจุลินทรีย์ชนิดที่สร้าง และย่อยสลายอะซิโตนโดยปริมาณอะซิโตนที่เกิดขึ้นในระบบมีไม่มากนักเนื่องจากถูก ดูดซับโดยน้ำที่ไหลผ่านถังกรองตลอดเวลา