การรู้จำตัวอักษรจะทำกับอักษรเดี่ยวๆ ดังนั้นถ้าตัวอักษรเกิดสัมผัสกัน ซึ่งหมายถึงว่าจะมีตัวอักษรมากกว่าหนึ่งตัวจะกลายเป็นอินพุทสำหรับกระบวน การรู้จำตัวอักษร จึงเป็นอุปสรรคต่อกระบวนการการรู้จำตัวอักษรไทยด้วย คอมพิวเตอร์ ดังนั้นการแบ่งตัวอักษรไทยที่สัมผัสกันให้เป็นตัวอักษรเดี่ยวๆ เสียก่อนจึงเป็นขั้นตอนที่สำคัญมากขั้นตอนหนึ่งในขบวนการเตรียมข้อมูลก่อน เข้าสู่กระบวนการรู้จำตัวอักษรไทย จึงมีความจำเป็นต้องมีและมีอัลกอริธึม ที่สามารถวิเคราะห์และหาจุดที่ใช้แยกตัวอักษรที่สัมผัสกันได้ งานวิจัยนี้จึงต้องการศึกษาและนำเสนอแนวทางในการวิเคราะห์เพื่อ หาจุดที่ใช้แบ่งตัวอักษรไทยที่สัมผัสกัน ที่สามารถแยกตัวอักษรที่สัมผัสกัน ได้ทั้งในแนวตั้งและแนวนอน โดยการนำค่าทางสถิติ คือการหาฐานนิยมของ ความกว้างตัวอักษรแต่ละตัว เพื่อนำมาใช้เป็นความกว้างมาตรฐาน และใช้ ในการตรวจสอบว่าตัวอักษรนั้นเป็นอักษรเดี่ยว หรือตัวอักษรที่สัมผัสกันลักษณะ เฉพาะของตัวอักษรภาษาไทย และโครงสร้างของประโยคภาษาไทยที่มีหลาย ระดับซึ่งแตกต่างกันจากภาษาอังกฤษ หรือภาษาอื่น ได้ถูกนำเข้ามาใช้ในวิธี การนี้ เพื่อแยกตัวอักษรออกจากกันเป็นตัวอักษรเดี่ยวๆ โดยวิธีการคำนวณหา จุดที่ใช้แบ่งตัวอักษรโดยการหาค่า Peak-to-Valley โดยใช้สมการที่พัฒนา โดย Kahan และ Pavlidis มาประยุกต์ใช้กับตัวอักษรไทย และพิจารณา ร่วมกับค่าโปรเจคชั่น ค่าความกว้างมาตรฐาน และลักษณะเฉพาะของตัวอักษร ไทย เพื่อตรวจสอบความถูกต้องของการแบ่งแยกตัวอักษร