การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อสร้างและพัฒนา พร้อมทั้งหาประสิทธิ ภาพ ของบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่องวงจรคอมบิเนชั่น โดยตั้งสมมุติ ฐานไว้ว่า บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่องวงจรคอมบิเนชั่นวิชาปฏิบัติ วงจรดิจิตอล 1 (21051015) มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ และผลสัมฤทธิ์ทางการ เรียนของนักเรียนกลุ่มทดลองที่ 1 ที่เรียนตามปกติและเรียนเสริมด้วยบทเรียน คอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่องวงจรคอมบิเนชั่น สูงกว่ากลุ่มควบคุม ที่เรียน ตามปกติแต่เพียงอย่างเดียวโดยไม่ได้เรียนเสริมด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ ช่วยสอน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย เป็นนักเรียนระดับ ปวช.2 สาขาวิชา ช่างอิเล็กทรอนิกส์ วิทยาลัยเทคนิคมีนบุรี จำนวน 60 คน แบ่งเป็น 3 กลุ่ม คือ กลุ่มควบคุม กลุ่มทดลองที่ 1 และกลุ่มทดลองที่ 2 กลุ่มละ 20 คน กลุ่ม ควบคุมเป็นกลุ่มที่เรียนตามปกติแต่เพียงอย่างเดียว กลุ่มทดลองที่ 1 และ กลุ่มทดลองที่ 2 เป็นกลุ่มที่เรียนตามปกติ และเรียนเสริมด้วยบทเรียน คอมพิวเตอร์ช่วยสอน ประสิทธิภาพบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน หาจากผลสัมฤทธิ์ทางการ เรียนของกลุ่มทดลองที่ 2 และ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียน ได้จาก การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนกลุ่มทดลองที่ 1 กับกลุ่ม ควบคุม โดยวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วยวิธี Independent Samples t- test ผลการวิจัยพบว่า บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนที่ได้สร้างขึ้นมีประสิทธิ ภาพ 78.50/79.90ใกล้เคียงเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 และผลสัมฤทธิ์ทางการ เรียนของนักเรียน กลุ่มทดลองที่ 1 สูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ .05