วัตถุประสงค์ของการวิจัยในครั้งนี้ คือ 1) เพื่อศึกษาสถานภาพของอาจารย์ประมง และ นักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาประมง ในวิทยาลัยเกษตรและ เทคโนโลยีสังกัดกรมอาชีวศึกษา 2) เพื่อสำรวจสภาพการจัดการเรียนการสอนสาขาวิชาประมง ในวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยี สังกัดกรมอาชีวศึกษา และ 3) เพื่อศึกษาความต้องการในการ พัฒนาการจัดการเรียนการสอนสาขาวิชาประมงของอาจารย์และนักศึกษาระดับประกาศนียบัตร วิชาชีพชั้นสูง ชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาประมง ในวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยี สังกัดกรมอาชีวศึกษา โดยจะทำการศึกษาใน 7 ด้านสำหรับอาจารย์ประมง ได้แก่ ด้านหลักสูตร ด้านเทคนิคและ วิธีสอน ด้านสื่อการเรียนการสอน ด้านการวัดผลและประเมินผล ด้านความรู้และทักษะวิชาชีพ ด้านการวิจัยและพัฒนา และด้านการให้บริการทางด้านวิชาการแก่ชุมชน และทำการศึกษา ใน 4 ด้านสำหรับนักศึกษา ได้แก่ ด้านเทคนิคและวิธีสอน ด้านสื่อการเรียนการสอน ด้านการวัดและ ประเมินผลและด้านความรู้และทักษะวิชาชีพ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยเป็นอาจารย์ผู้สอนวิชาประมงในคณะวิชาประมง จำนวน 57 คน และนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาประมง จำนวน 156 คน ใช้ แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการรวบรวมข้อมูลโดยส่งและรับคืนทางไปรษณีย์ ได้รับแบบสอบถาม คืนจากอาจารย์ประมง จำนวน 42 ชุด คิดเป็นร้อยละ 73.68 และได้รับแบบสอบถามคืนจาก นักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาประมง จำนวน 130 ชุด คิดเป็น ร้อยละ 83.33 การวิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS (Statistical Package for the Social Sciences) หาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าคะแนนเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบน มาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่าอาจารย์ประมงส่วนใหญ่เป็นเพศชายสมรสแล้วมีอายุเฉลี่ย 33.12 ปี มีอายุราชการเฉลี่ย 8.86 ปี จบการศึกษาในระดับปริญญาตรีสาขาการประมง และสาขาวิชา การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ มีประสบการณ์ในการสอนวิชาประมงระหว่าง 7-12 ปี มีภูมิลำเนาอยู่ใน เขตภาคใต้และอาศัยอยู่กับผู้ปกครองที่เป็นบิดา-มารดาซึ่งประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นส่วนใหญ่ ในด้านสภาพการจัดการเรียนการสอนสาขาวิชาประมงนั้น อาจารย์ประมงส่วนใหญ่ระบุว่า มีจำนวนนักศึกษาสาขาวิชาประมงที่อาจารย์ประมง 1 คน รับผิดชอบเฉลี่ย 21.62 คน ทำเลที่ตั้ง/ สภาพแวดล้อมของสถานศึกษาในการจัดการเรียนการสอนวิชาประมงมีความเหมาะสมปานกลาง และพื้นที่ที่ทางสถานศึกษาจัดให้นักศึกษาปฏิบัติงานในการเรียนการสอนวิชาประมงมีเพียงพอ แต่จำนวนห้องที่ใช้ในการเรียนการสอนวิชาประมง ความพร้อมของเครื่องมือ วัสดุอุปกรณ์ เคมีภัณฑ์สำหรับใช้ในการเรียนการสอนวิชาประมง ตลอดจนความมีส่วนร่วมในการพัฒนาหลักสูตร ของชุมชนท้องถิ่นมีน้อย ด้านความเหมาะสมของโครงสร้างหลักสูตรกับผู้เรียน ความเหมาะสม ของกิจกรรมการเรียนการสอนกับระดับที่สอน การมีส่วนร่วมในกิจกรรมการเรียนการสอนของ ผู้เรียน การวัดและประเมินผลก่อนเรียนและหลังเรียน ตลอดจนการถ่ายทอดความรู้ด้านวิทยาการ ใหม่ๆ ทางการประมงนั้นมีปานกลาง ส่วนการทำงานวิจัยทางด้านประมงเพื่อเป็นแนวทางแก่ เกษตรกรในท้องถิ่นและการนำผลงานวิจัยมาพัฒนาการเรียนการสอนมีน้อย มีการจัดทำโครงการ ฝึกอบรมวิชาชีพประมงน้อย มีพื้นที่ที่จัดให้นักศึกษาได้ฝึกปฏิบัติงานทางการประมงในด้านการ เลี้ยงปลามากที่สุด รองลงมาด้านการเพาะขยายพันธุ์ปลา การแปรรูปผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และการ ซ่อมแซมเครื่องมือประมง อาจารย์ประมงส่วนใหญ่ระบุว่าการจัดการเรียนการสอนวิชาประมง มุ่งเน้นให้นักศึกษานำไปใช้ในการประกอบอาชีพส่วนตัว นักศึกษามีความตั้งใจเรียนปานกลาง แต่อย่างไรก็ตามอาจารย์ผู้สอนสอนโดยเน้นทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ อาจารย์ชี้ให้เห็นถึง ปัญหาที่เกิดขึ้นในการจัดการเรียนการสอนวิชาประมงได้แก่ จำนวนคนงาน วัสดุอุปกรณ์ ไม่เพียงพอ และการขโมยผลผลิตส่วนผู้บริโภคให้ความสนใจต่อการจัดการเรียนการสอนวิชาประมงพอสมควร แต่ตำราเอกสารทางวิชาการด้านการประมงมีให้นักศึกษาได้ศึกษาค้นคว้าน้อย ในทำนองเดียวกัน นักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาประมง ก็มีความคิดเห็นตรงกับ อาจารย์ประมง กล่าวคือ ทำเลที่ตั้ง/สภาพแวดล้อมของสถานศึกษาในการจัดการเรียนการสอน วิชาประมงมีความเหมาะสมปานกลาง และพื้นที่ที่ทางสถานศึกษาจัดให้นักศึกษาได้ปฏิบัติงานใน การเรียนการสอนวิชาประมงมีเพียงพอ แต่จำนวนห้องที่ใช้ในการเรียนการสอนวิชาประมง เครื่องมือวัสดุอุปกรณ์ เคมีภัณฑ์สำหรับใช้ในการเรียนการสอนวิชาประมงมีน้อย ความเหมาะสม ของกิจกรรมการเรียนการสอนกับระดับที่สอน การมีส่วนร่วมในกิจกรรมการเรียนการสอนของ ผู้เรียน การวัดประเมินผลก่อนเรียนและหลังเรียน ตลอดจนการได้รับความรู้ด้านวิทยาการใหม่ๆ ทางการประมงนั้นมีปานกลาง มีพื้นที่ที่จัดให้นักศึกษาได้ฝึกงานทางการประมงในด้านการเพาะขยาย พันธุ์ปลามากที่สุด รองลงมาด้านการเลี้ยงปลา ในทางกลับกันเกี่ยวกับการนำความรู้ที่ได้จาก การเรียนการสอนวิชาประมงว่าเหมาะที่จะนำไปใช้ในการศึกษาต่อ นักศึกษามีความตั้งใจ เรียนปานกลาง อาจารย์ผู้สอนโดยเน้นทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ นักศึกษาชี้ให้เห็นถึงปัญหา ที่เกิดขึ้นในการจัดการเรียนการสอนวิชาประมงได้แก่ วัสดุอุปกรณ์ไม่เพียงพอ การถูกขโมย ผลผลิต ส่วนผู้บริโภคให้ความสนใจต่อการจัดการเรียนการสอนวิชาประมงพอสมควร ตำรา- เอกสารทางวิชาการด้านการประมงมีความสามารถในการถ่ายทอดความรู้มาก ส่วนความต้องการพัฒนาการจัดการเรียนการสอนสาขาวิชาประมงในสถานศึกษานั้น ทั้งอาจารย์ประมงและนักศึกษามีความต้องการพัฒนาในระดับมากทุกด้าน