วิทยานิพนธ์นี้ ได้เสนอหลักการออกแบบวงจรหารสัญญาณแรงดันเชิงอุปมานจำนวนห้าวงจร โดยแต่ละวงจรได้มีการพัฒนาขึ้นมาตามลำดับ วงจรแรกเป็นวงจรหารแบบพื้นฐาน ได้ใช้หลักการ ของวงจรสะท้อนกระแสแบบพื้นฐาน และหลักการของมอสทรานซิสเตอร์ที่ทำงานในช่วงไม่อิ่มตัว ในการสังเคราะห์ฟังก์ชันทางการหาร วงจรที่สองเป็นการพัฒนาขึ้นมาจากวงจรแรก โดยใช้ หลักการของวงจรสายพานกระแสรุ่นที่สอง หรือ CCII เข้ามาแทนที่วงจรสะท้อนกระแส วงจร ที่สามเป็นการพัฒนาจากวงจรที่สอง โดยเปลี่ยนในส่วนของวงจรตามศักดา หรือวงจรบัฟเฟอร์ จากวงจรที่ใช้ออปแอมป์เป็นวงจรตามศักดาเปลี่ยนมาใช้ CMOS เป็นวงจรตามศักดาในวงจรที่สาม ซึ่งสามารถให้ผลตอบสนองทางความถี่ได้สูงมากขึ้น วงจรที่สี่เป็นวงจรหารสัญญาณแรงดันเชิง อุปมานแบบสี่ควอดแดรนท์ ซึ่งสามารถหารได้ทั้งหมดไม่ว่าตัวหารหรือตัวตั้งเป็นบวกหรือลบ โดย เป็นการพัฒนาขึ้นมาจากวงจรที่สาม และใช้หลักการของวงจรหารแรงดันแบบสองควอดแดรนท์สอง วงจรมาสร้างเป็นวงจรที่สี่ แตกต่างกันตรงส่วนที่ได้นำเอาวงจรสายพานกระแสชนิดลบและชนิดบวก รวมเข้าด้วยกัน และใช้พอร์ท Y ร่วมกันทั้งสองวงจรในการทำงาน ช่วยทำให้จำนวนมอสเฟทใน วงจรลดลง โดยแต่ละวงจรที่ได้กล่าวถึงข้างต้น ได้เน้นถึงหลักการออกแบบ โดยใช้มอสทรานซิสเตอร์ เป็นหลัก ซึ่งเหมาะสมสำหรับการนำไปสร้างเป็นวงจรรวม เพราะใช้พื้นที่ในการสร้างเป็นวงจร รวมน้อยกว่า อุปกรณ์ประเภทไบโพลาร์ทรานซิสเตอร์ และสามารถสร้างเป็นวงจรรวมได้ง่ายกว่า จากผลการทดลอง โดยการสร้างวงจรจริงด้วยไอซีเบอร์ MC14007UB และการจำลอง ผลการทำงานของวงจรด้วยโปรแกรม PSpice สามารถพิสูจน์ให้เห็นว่าผลจากการทดลองทั้ง สองวิธี มีความสอดคล้องกันและเป็นไปตามการวิเคราะห์ทางทฤษฎี และได้แสดงให้เห็นว่าวงจร สามารถทำงานได้ในช่วงความถี่กว้าง และมีความถูกต้อง