วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ลักษณะทาง กายภาพของตลาดนัดชั่วคราว ศึกษาลักษณะพฤติกรรมของผู้ขาย ศึกษาทัศนคติของผู้ขาย และศึกษาเปรียบเทียบลักษณะทางกายภาพ ของตลาดนัด พฤติกรรมและทัศนคติของผู้ขาย ในตลาดนัดชั่วคราว ในเมืองและชานเมืองกรุงเทพมหานคร วิธีดำเนินการศึกษาใช้วิธีวิจัยทั้งเชิงปริมาณและเชิง คุณภาพ โดยจะทำการสำรวจข้อมูลภาคสนามโดยอาศัยการสำรวจ พื้นที่ ซึ่งใช้การสังเกตและแผนที่เพื่อการอ้างอิง และแบบสอบถาม ซึ่งข้อมูลที่ได้จากแบบสอบถามจะเป็นข้อมูลเกี่ยวกับลักษณะ ประชากรของผู้ขาย พฤติกรรมของผู้ขาย และทัศนคติของผู้ขาย ที่มีต่อตลาดนัดและผู้ซื้อ โดยเลือกตลาดนัดชั่วคราวในกรุงเทพฯ ที่มีลำดับศักย์สูงสุด (Hierarchy) และเวลาเปิด-ปิดการ จำหน่ายสินค้า ตาม Earl P. Scott มาทำการศึกษา ซึ่งได้ ตลาดนัดลาดพร้าว 101 และตลาดนัดหัวตะเข้เป็นพื้นที่ศึกษา โดยจัดให้ตลาดนัดลาดพร้าว 101 เป็นตลาดนัดในเมือง และ ตลาดนัดหัวตะเข้เป็นตลาดนัดชานเมือง การวิเคราะห์ข้อมูล จะใช้วิธีทางสถิติ โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS/PC ส่วน ข้อมูลที่ได้จากการสำรวจพื้นที่จะเป็นข้อมูลที่เกี่ยวกับลักษณะ ทางกายภาพของตลาดนัด ได้แก่ ลักษณะการกระจายตัวของ ประชากรที่อยู่รอบตลาดนัด การจัดผังบริเวณ ประเภทร้านค้า การเข้าถึงของตลาดนัด และการจัดการภายในตลาดนัด ผลการศึกษา พบว่า ตลาดนัดจะเกิดขึ้นในลักษณะบริเวณ ที่มีความหนาแน่นสูงและค่อย ๆ ลดลงเป็นความหนาแน่นต่ำ เมื่อมีระยะทางออกจากตลาดนัดเพิ่มขึ้น และที่ตั้งของตลาดนัด จะตั้งอยู่ในบริเวณตลาดถาวร (คือบริเวณตลาดสด และอาคาร พาณิชย์) การจัดวางร้านค้าเป็นลักษณะแถวเดี่ยวบ้างคู่บ้าง และตั้งเป็นหลายแนว การได้มาซึ่งที่ตั้งร้านค้าโดยมากจะได้ จากการจับฉลาก ซึ่งส่วนใหญ่ผู้ขายจะมีความพอใจในที่ตั้ง ตลาดนัดและที่ตั้งร้านค้าของตน สินค้าที่วางจำหน่ายจะแบ่ง ออกเป็นประเภทอาหาร เครื่องแต่งกายและเบ็ดเตล็ด ซึ่ง จะวางสินค้าอยู่บน เตียง นอกจากนี้ตลาดนัดยังมีความ ต่อเนื่องกับถนนใหญ่และถนนซอย มีคิวรถรับจ้างทั้งประเภท จักรยานยนต์ รถสองแถว และรถสี่ล้อเล็ก และมีสถานที่จอด ยานพาหนะของผู้ขายและผู้มาซื้อแยกเป็นสัดส่วนชัดเจน เวลา เปิด-ปิดจำหน่ายสินค้าคือเวลา 8.00-18.00 น. ผู้ขายสินค้า ต้องเสียค่าเช่าพื้นที่ในการตั้งร้านค้าทั้งรายวันและรายเดือน ในด้านของพฤติกรรมของผู้ขาย พบว่า ลักษณะการเดินทางของ ผู้ขายจะมีการใช้เวลาในการเดินทางแปรผันกับระยะทางจาก ที่พักอาศัย รูปแบบการเดินทางของผู้ขายจะเป็นการเดินทาง ตามผู้จัดตลาดนัด และกลุ่มเดินทางของตนเอง และสังเกต ได้ว่าผู้ขายส่วนมากจะเห็นว่าตนเองจอดยานพาหนะในที่ที่ เหมาะสมแล้ว มีความพอใจในจำนวนเตียงวางสินค้าของตน ที่มีอยู่ และมักมีการเปลี่ยนแปลงสินค้าตามฤดูกาล (แฟชั่น) ซึ่งผู้ขายจะรับสินค้าจากแหล่งขายส่ง และโดยมากผู้ขายจะมี ลูกค้าประจำ การหยุดจำหน่ายสินค้าของผู้ขายจะเป็นการหยุด เพื่อพักผ่อนและเพื่อไปซื้อสินค้ามาจำหน่าย ส่วนด้านทัศนคติ ของผู้ขาย พบว่า สาเหตุในการมาจำหน่ายสินค้าของผู้ขายนั้น โดยส่วนมากมาจากการชักชวนของเพื่อนและการสืบทอดจากบิดา มารดา และผู้ขายมีความเห็นว่าผู้ซื้อจะมาซื้อสินค้าที่ตลาดนัด เพราะตลาดนัดมีสินค้าจำนวนมากและราคาถูก ส่วนความเห็น ในการเปลี่ยนแปลงอาชีพในอนาคตของผู้ขายส่วนใหญ่ จะไม่ คิดที่จะเปลี่ยนแปลงอาชีพของตนเอง จากผลการศึกษาสามารถสรุปได้ว่า ตลาดนัดลาดพร้าว 101 และตลาดนัดหัวตะเข้ โดยส่วนใหญ่แล้วไม่มีความแตกต่างกันมากนัก ทั้งทางด้านลักษณะทางกายภาพของตลาดนัด พฤติกรรมของผู้ขาย และทัศนคติของผู้ขาย และยังกล่าวได้ว่า ตลาดนัดทั้ง 2 แห่ง เป็นตัวช่วยเสริมความสมบูรณ์ให้กับย่านบริการเดิมของพื้นที่ นั้น ๆ ให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น และควรมีการส่งเสริมให้เกิดตลาดนัด เพื่อเป็นการบริการขั้นพื้นฐาน ในพื้นที่ที่การบริการไม่ถึงหรือ ไม่เพียงพอ เพื่อว่าในอนาคตตลาดนัดจะมีการพัฒนาเป็นตลาด ถาวรในที่สุด