วัตถุประสงค์ของวิทยานิพนธ์นี้คือ เพื่อหาคุณสมบัติ ใหม่สำหรับการร้จำตัวอักษรภาษาไทย ตัวพิมพ์ที่ง่ายต่อการ คำนวณและหาวิธีการใหม่สำหรับการตัดสินใจเพื่อจะรู้จำรูปแบบ วิทยานิพนธ์นี้ใช้จำนวนจุดของภาพอักษรในบริเวณที่กำหนด หลายบริเวณและฟังก์ชันฮิสโตแกรมของภาพอักษรตามแนวแกน ต่าง ๆ ซึ่งสามารถคำนวนได้ง่าย เพื่อเป็นคุณสมบัติที่ใช้ ในการรู้จำตัวอักษรไทย คุณสมบัติเหล่านี้ของอักษรหนึ่ง ๆ จะเป็นค่าใกล้เคียงกันหรือเกาะกลุ่มกันมากกว่าจะเป็นค่า เดียว และจากการศึกษาข้อมูลพบว่าคุณสมบัติบางตัวของบาง อักษรมีลักษณะเด่นเนื่องจากต่างกับอักษรอื่นมาก แต่ คุณสมบัติข้อนี้กลับไม่เหมาะกับการแยกอักษรทุกตัว หลักการ ตั้งสมมุติฐานและทดสอบที่นำเสนอในวิทยานิพนธ์นี้เป็น หลักการรู้จำที่คิดค้นขึ้นใหม่ เพื่อใช้ในการแก้ปัญหานี้ หลักการนี้จะรวบรวมตัวอย่างคุณสมบัติที่ได้จาก ตัวอย่างจำนวนมากขึ้นมาสร้างเป็นฟังก์ชันความน่าเชื่อถือ ได้ของคุณสมบัตินั้น โดยการประมาณเป็นฟังก์ชันสามเหลี่ยม กับทุกคุณสมบัติที่สนใจของอักษรทุกตัวที่ต้องการ กระบวนการ รู้จำโดยหลักการนี้จะประกอบไปด้วยการหาคุณสมบัติแบบเดิม กับที่เตรียมไว้ จากนั้นคุณสมบัติที่หามาได้จากอินพุทจะ ถูกคำนวนเพื่อหาว่ามีความน่าเชื่อถือว่าจะเป็นคุณสมบัติ ของอักษรใดบ้าง จากนั้นจะทำการรวมคะแนนของความน่า เชื่อถือนี้ของคุณสมบัติแต่ละตัวเข้าด้วยกัน แล้วตัดสินว่า อินพุทน่าจะเป็นอักษรใด จากค่าของกลุ่มอักษรที่มีผลรวมความ น่าเชื่อถือสูงสุด ลักษณะเด่นของหลักการตั้งสมมุติฐานและทดสอบ คือ เป็นวิธีการที่ใช้ได้กับข้อมูลที่มีลักษณะการกระจายเป็น กลุ่มหรือเป็นช่วง สามารถใช้ได้กับข้อมูลที่มีลักษณะการ กระจายไม่เท่ากัน แต่ควรเป็นผลการกระจายที่เกิดจากกลุ่ม ข้อมูลที่ถูกต้อง นอกจากนี้ผลลัพท์การทำงานยังเป็นปริมาณ ที่บ่งถึงคุณภาพความเหมือนกับกลุ่มของต้นแบบที่ใช้ด้วย ซึ่งมีความสำคัญต่องานวิจัยด้านการรู้จำมาก ผลลัพท์การ ทดลองแสดงให้เห็นว่า คุณสมบัติจำนวนจุดและฟังก์ ชันอิสโต แกรมที่วิเคราะห์ด้วยการตั้งสมมุติฐานและทดสอบสามารถใช้ ได้ดีกับการแยกตัวอักษรตัวพิมพ์ภาษาไทยได้เป็นอย่างดี