ลักษณะของตัวอักษรภาษาไทยนอกจากจะประกอบไปด้วยเส้นตรง เส้นโค้ง แล้วยังประกอบด้วยส่วนที่เป็นวงกลมเล็กๆ อยู่ด้วย ซึ่งจะเรียกส่วนนี้ว่า หัว ของตัวอักษร หัวของตัวอักษร แต่ละตัวจะมีตำแหน่งที่ต่าง ๆ กันออกไปหรือบางตัวอักษร ก็ไม่มีหัวเลย จึงถือได้ว่าหัวของตัวอักษรก็เป็นลักษณะที่ เด่นชัดอย่างหนึ่งสำหรับตัวอักษรภาษาไทย จะสามารถสังเกตุ ได้อีกอย่างหนึ่งว่าในการเขียนตัวอักษรภาษาไทยตามกรรมวิธี การเขียนที่ถูกต้องแล้วนั้น ส่วนมากแล้ว จะเริ่มโดยการเขียน หัวของตัวอักษรก่อนเสมอยกเว้นตัวอักษรบางตัวที่ไม่มีหัว เท่านั้น ดังนั้น วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงได้นำเสนอถึง การจดจำ ตัวอักษรภาษาไทย ที่เป็นลายมือเขียน (หรือตัวพิมพ์ก็ได้) โดยการนำเอาลักษณะเด่นคือ หัวของตัวอักษร มาใช้ในการจำแนก กลุ่มของตัวอักษร (Rough Classification) และใช้คุณสมบัติ ทางโทโพโลยี (Topology) ของตัวอักษร ในการแยกตัวอักษร ออกจากกลุ่ม (Fine Classification) ตลอดจนนำเอาเทคนิค ในการแยกตัวอักษรหลาย ๆ วิธีมาใช้แยกตัวอักษรที่มีความ คล้ายคลึงกันออกจากกันด้วย จากการทดลองจดจำตัวอักษรด้วยวิธีที่นำเสนอนี้ โดยการ ใช้ตัวอักษรลายมือเขียนจากบุคคล 15 คน (แสดงไว้ในภาคผนวก ก) ปรากฎว่าสามารถจดจำตัวอักษรได้ผลดีถึง 98.82% ผิดพลาด 1.18% ใช้เวลาในการประมวลผล 1.35 วินาที/ตัวอักษร (เขียนโปรแกรม ด้วยภาษาซี บนเครื่อง IBM PC/AT)