การศึกษากระบวนการทำแห้งกะเพราด้วยลมร้อน และนำมาสร้างแบบจำลองในการทำ แห้งกะเพรา พบว่า การสร้างดีซอร์พชั่นไอโซเทอร์ม (Desorption isotherms) โดยการนำ ใบกะเพราไปทำแห้งด้วยอากาศร้อนและนำข้อมูลไปหาความสัมพันธ์โดยใช้สมการของ Modified- Henderson (X(,e) = f (RH,T)) และสมการของ Modified-Oswin (RH(,e) = f (X,T)) เหมาะสมกับข้อมูลที่ทดลองได้ทั้งกะเพราขาว และกะเพราแดง การหาค่าคงที่ (drying constant, K) ในกระบวนการทำแห้งกะเพราขาวและกะเพราะแดงพบว่า ความชื้นและเวลามีความสัมพันธ์ แบบเอ็กโปเนเชียล (exponential models) Henderson and Perry Model สามารถทำนาย กระบวนการทำแห้งได้เหมาะสมกว่า Newton Model และเมื่อนำค่าคงที่ของการทำแห้งไปหาความ สัมพันธ์กับอุณหภูมิที่ใช้ในการทำแห้งพบว่าเป็นไปตามความสัมพันธ์ของสมการ Arrhenius ซึ่ง ใช้หาค่าความสัมพันธ์ระหว่างค่า K กับอุณหภูมิได้เหมาะสมเช่นกัน การศึกษาลักษณะทางกายภาพ และทางเคมีการทำแห้งของกะเพราขาวและกะเพราแดงที่ผ่านการเตรียมตัวอย่างก่อนการทำแห้ง ด้วยกระบวนการลวกและไม่ผ่านกระบวนการใดๆ ที่อุณหภูมิต่างๆ พบว่าการลวกมีผลต่ออัตราการ ดูดน้ำกลับคืน (Rehydration ratio) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p(+,ฃ)0.05) โดยกะเพรา ที่ผ่านการลวกจะมีค่าการดูดน้ำกลับคืนสูงกว่ากะเพราที่ไม่ผ่านกระบวนการใดๆ การศึกษา อัตราส่วนการทำแห้ง (Drying ratio) พบว่าชนิดของใบกะเพรา การลวก และอุณหภูมิในการ ทำแห้งมีผลต่ออัตราส่วนการทำแห้งอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p(+,ฃ)0.05) โดยกะเพราขาว จะมีค่าอัตราส่วนการทำแห้งสูงกว่ากะเพราแดง การลวกจะทำให้อัตราส่วนการทำแห้งมากกว่า และอุณหภูมิที่สูงขึ้นจะทำให้ค่าอัตราส่วนการทำแห้งสูงขึ้นตามลำดับ (p(+,ฃ)0.05) จากการ วัดการเปลี่ยนแปลงค่าสีของกะเพราหลังกระบวนการทำแห้ง พบว่า การเตรียมตัวอย่างด้วยการ ลวกจะทำให้การเปลี่ยนแปลงค่าสีทั้งหมด ((+,D)E(*)) มีค่าน้อยกว่ากะเพราะที่ไม่ผ่าน กระบวนการใดๆ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p(+,ฃ)0.05) สำหรับการเปลี่ยนแปลงค่าสีของ กะเพราหลังการดูดน้ำกลับคืน (Rehydration) กะเพราแดงจะมีการเปลี่ยนแปลงค่าสีทั้งหมด น้อยกว่ากะเพราขาวอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p(+,ฃ)0.05) และการเตรียมตัวอย่างด้วยการ ลวกกะเพราจะทำให้การเปลี่ยนแปลงค่าสีทั้งหมดน้อยกว่ากะเพราที่ไม่ผ่านกระบวนการใดๆ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p(+,ฃ)0.05) สำหรับการศึกษาปริมาณน้ำมันหอมระเหยในกะเพรา หลังการทำแห้ง พบว่า กะเพราแดงจะมีปริมาณ Methyl eugenol มากกว่ากะเพราขาวอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติ (p(+,ฃ)0.05) และการเตรียมตัวอย่างด้วยการลวกจะทำให้ปริมาณ Eugenol และ Methyl eugenol ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p(+,ฃ)0.05) และอุณหภูมิที่เพิ่มสูงขึ้น จะทำให้ปริมาณ Eugenol ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p(+,ฃ)0.05)