ปัญหาจากการใช้สารเคมีสังเคราะห์ทำให้เกิดผลกระทบจากการใช้ต่อสุขภาพ และสิ่งแวดล้อมการใช้สารสกัดจากพืชเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่สามารถลดปัญหา เหล่านี้ได้และเป็นการนำทรัพยากรที่มีอยู่ในประเทศมาใช้ให้เกิดประโยชน์ จากการศึกษาผลของน้ำมันหอมระเหยผกากรอง ~i(Lantana camara~i Lim) และ กระทือ ~i(Zingiber zerumbet~i (Linn)Smith) ที่มีต่อด้วงถั่วเขียว ~i(Callosobruchus maculatus~i Fabricius) และด้วงงวงข้าวโพด ~i(Sitophilus zeamais~i Motschulaky) ในสภาพห้องปฏิบัติการ (ควบคุมอุณหภูมิ 25 (+,ฑ) 2 องศาเซลเซียส ความชื้น สัมพันธ์ 70-80 เปอร์เซ็นต์ และให้แสงสว่าง 12 ชั่วโมงต่อวัน) น้ำมัน หอมระเหยได้จากวิธีกลั่นด้วยไอน้ำ (steam distillation) จากการประเมิน ความเป็นพิษด้วยวิธี residual film test ที่เวลา 72 ชั่วโมง พบว่าจำนวน แมลงตายเพิ่มสูงขึ้นตามระดับความเข้มข้นของสาร (dose response relationship) ที่ระดับความเข้มข้น 1250 และ 5000 พีพีเอ็ม พบว่าน้ำมันหอมระเหยผกากรอง ทำให้ด้วงถั่วเขียวตายร้อยละ 39 และ 46 ตามลำดับ และทำให้ด้วง งวงข้าวโพดตายร้อยละ 29 และ 70 ตามลำดับ น้ำมันหอมระเหยกระทือทำให้ ด้วงถั่วเขียวตายร้อยละ 34 และ 96 ตามลำดับ และด้วงงวงข้าวโพดตายร้อยละ 53 และ 85 ตามลำดับ ส่วนน้ำมันสะเดาทั้งสองระดับความเข้มข้นพบการตาย ของแมลงทดลองต่ำที่สุด การประเมินความเป็นพิษเฉียบพลันโดยการวิเคราะห์ค่า median lethal concentration (LC(,50)) การทดลองกับด้วงถั่วเขียวพบว่าน้ำมันหอมระเหยผกากรอง กระทือ และน้ำมันสะเดา มีค่า LC(,50) เท่ากับ 8109, 927, และ 10593 พีพีเอ็ม ตามลำดับ และด้วงงวงข้าวโพดมีค่า LC(,50) เท่ากับ 3384, 992 และ 5441 พีพีเอ็ม ตามลำดับ การศึกษาความเป็นพิษระยะยาวโดยการสร้างตารางชีวิต เปรียบเทียบระหว่างประชากรแมลงที่ได้รับและไม่ได้รับสาร ที่ระดับ ความเข้มข้น LC(,25) และ LC(,50) พบว่าประชากรแมลงที่ได้รับน้ำมันหอมระเหย มีแนวโน้มการรอดชีวิตต่ำกว่าแมลงที่ไม่ได้รับน้ำมันหอมระเหย ผลการศึกษาคุณสมบัติการไล่ต่อแมลงทดลองทั้งสองชนิด พบว่าหลังจาก คลุกเมล็ด 1 ชั่วโมง ที่ระดับความเข้มข้น 40000 พีพีเอ็ม น้ำมันหอมระเหย กระทือมีประสิทธิภาพสูงสุด รองลงมาคือ น้ำมันหอมระเหยผกากรอง และ น้ำมันสะเดาให้ประสิทธิภาพต่ำสุด โดยมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ (P>0.05) ประสิทธิภาพการไล่จะลดลงตามระยะเวลาเพิ่มขึ้น ผลการศึกษาการยับยั้งการวางไข่ พบว่าที่ระดับความเข้มข้น 40000 พี พีเอ็ม น้ำมันสะเดามีประสิทธิภาพสูงสุด ในการยับยั้งการวางไข่ของแมลง ทั้งสองชนิด รองลงมาคือน้ำมันหอมระเหยกระทือและน้ำมันหอมระเหยผกากรอง ตามลำดับ ทั้งนี้จำนวนไข่ที่ตรวจนับได้มีความแตกต่างทางสถิติอย่างมีนัยสำคัญ (P>0.05) กับชุดควบคุมโดยมีจำนวนน้อยกว่า 2-3 เท่า การศึกษาการยับยั้งการฟักเป็นตัวเต็มวัย ที่ระดับความเข้มข้น 4000 พีพีเอ็ม พบว่าน้ำมันสะเดามีผลยับยั้งการเป็นตัวเต็มวัยของแมลงทดลองทั้ง สองชนิดได้ดี รองลงมาคือน้ำมันหอมระเหยกระทือและผกากรอง ตามลำดับ และ มีความแตกต่างกันทางสถิติอย่างมีนัยสำคัญกับชุดควบคุม (P>0.05) ส่วนด้วง งวงข้าวโพด พบว่าน้ำมันหอมระเหยผกากรองแสดงผลยับยั้งได้ดีกว่าน้ำมันสะเดา และน้ำมันหอมระเหยกระทือ จากการทดลองพบว่าน้ำมันหอมระเหยกระทือมีความเป็นพิษสูงกว่าน้ำมัน หอมระเหยจากผกากรองและน้ำมันสะเดา ข้อมูลการทดลองสามารถนำไปประยุกต์ใช้ ในการควบคุมแมลงศัตรูในโรงเก็บ และใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการศึกษาสาร ออกฤทธิ์ ซึ่งอาจนำไปสู่การผลิตสารสกัดในเชิงอุตสาหกรรมต่อไป