การศึกษาการดัดแปรแป้งมันสำปะหลังด้วยวิธีการแทนที่โดยใช้โพรพิลีนออกไซด์ในช่วง ร้อยละ 5 ถึง 10 ร่วมกับการดัดแปรแบบเชื่อมข้ามโดยใช้โซเดียมไตรเมตาฟอสเฟตในช่วง ร้อยละ 0.1 ถึง 0.3 ของน้ำหนักแป้งแห้ง และมีระยะเวลาในการเกิดปฏิกิริยาเชื่อมข้าม ในช่วง 10 ถึง 30 นาที โดยใช้แผนการทดลองแบบ Central Composite Designs พบว่า ความเข้มข้นของโพรพิลีนออกไซด์ไม่มีอิทธิพลต่อค่าความหนืดสูงสุด และค่าความหนืดสุดท้าย ของแป้งมันสำปะหลังดัดแปร แต่ค่าความหนืดสูงสุดและค่าความหนืดสุดท้ายจะมีค่าลดลงเมื่อ ความเข้มข้นของโซเดียมไตรเมตาฟอสเฟตและระยะเวลาในการเกิดปฏิกิริยาเชื่อมข้ามเพิ่มขึ้น ซึ่งมีแนวโน้มของความสัมพันธ์เป็นเชิงเส้น จากนั้นได้คัดเลือกสภาวะการดัดแปรแป้งแบบ วิธีการแทนที่ด้วยโพรพิลีนออกไซด์ร้อยละ 10 นาน 24 ชั่วโมงร่วมกับวิธีเชื่อมข้ามโดยใช้ โซเดียมไตรเมตาฟอสเฟตร้อยละ 0.1 นาน 10 นาที ซึ่งทำให้ได้แป้งที่มีค่าความหนืดสูงสุด และค่าความหนืดสุดท้ายสูงที่สุดเท่ากับ 584.71 RVU และ 725.38 RVU ตามลำดับ มาทำ การศึกษาผลของแป้งมันสำปะหลังดัดแปรที่มีต่อคุณภาพของผลิตภัณฑ์ไส้กรอกลดไขมัน โดยทำ การลดไขมันในสูตรการผลิตไส้กรอกเหลือในช่วงร้อยละ 15-0 และเติมแป้งมันสำปะหลัง ดัดแปรในช่วงร้อยละ 0-10 ร่วมกับน้ำแทนที่ไขมัน โดยใช้แผนการทดลองแบบ 3(2) Factorial Designs พบว่า การเติมแป้งมันสำปะหลังดัดแปรร่วมกับน้ำแทนที่ไขมันจะช่วย ทำให้ไส้กรอกมีค่าความแข็ง และค่าแรงที่ใช้ในการเคี้ยว เพิ่มขึ้น แต่ลดการสูญเสียน้ำหนัก ระหว่างการทำให้สุก และการซึมออกของน้ำระหว่างทำการเก็บรักษา โดยมีแนวโน้มความสัมพันธ์ เป็นเชิงเส้น จากนั้นได้คัดเลือกไส้กรอกที่ลดไขมันลงเหลือร้อยละ 7.5 และเติมแป้งมันสำปะหลัง ดัดแปรร้อยละ 5 ซึ่งทำให้ไส้กรอกยังคงมีการสูญเสียน้ำหนักระหว่างการทำให้สุก และการซึม ออกของน้ำระหว่างทำการเก็บรักษาต่ำกว่าไส้กรอกไขมันเต็ม (ร้อยละ 30) และมีลักษณะเนื้อ สัมผัสด้าน ความแข็ง ค่าแรงที่ใช้ในการเคี้ยวที่ไม่ต่างจากไส้กรอกไขมันเต็ม จากการทดสอบ การยอมรับจากผู้บริโภค พบว่า ค่าคะแนนความชอบทางด้านสี ความแน่นเนื้อ และความชุ่มฉ่ำ อยู่ในเกณฑ์ชอบเล็กน้อยถึงชอบปานกลางซึ่งไม่แตกต่างจากไส้กรอกไขมันเต็ม แต่มีคะแนนความ ชอบด้านกลิ่นรส และความชอบโดยรวมต่ำกว่าไส้กรอกไขมันเต็ม